“Felsefe filozofların problemleriyle uğraşmanın bir aracı olmaktan çıkıp insanların problemleriyle uğraşmak için filozoflar tarafından geliştirilmiş bir yöntem haline geldiğinde kendisini düzeltmiş olur.” (MW 10: 46)
“Ama eylemek için onun [kamu görüşünün] var olması gerekir. Bilgece eylemek için onun akıllıca formüle edilmesi gerekir. Akıllıca formüle edilmek için onun müzakereci bir araştırma ve tartışmanın sonucu olması gerekir. O, şurada, burada, köşe başlarında geliştirilemez. Ne kadar bilgece olursa olsun bir azınlığın sesi olamaz. Onun demokratik bir şekilde yani işbirliği ve dayanışma içinde oluşturulması gerekir. Ne kadar mütevazi olursa olsun bütün çıkarlar dinlenmelidir; araştırma ve toplantılar ulaşılabilir bütün deneyime ulaşmalıdır; karar, karşılıklı fikir alış verişine, istişareye dayanmalıdır.” (MW 8: 100)
“Doğaldır ki, otoriterci bir güç ne zaman aktif olsa ve muhtemelen bir güç elde etse insanoğlu hemen ona karşı bir başka otoriterci gücü aktif kılma eğilimine girer. O yüzden tekrar vurgulamalıyım ki uzun vadede farklı formlardaki otoriterci taleplere karşı duracak, bilimsel yöntemin gelişiminden başka bir yol göremiyorum. ... Görebildiğim kadarıyla, o, dogmatizme karşı yegane nihai korumadır.” (LW 17: 443)
