İşte şimdi dilsiz zannettiğim tüm hatıralar yarım kalmışlıklarına aldırmadan gamzelerinin çukurlarında konuşuyordu. Bakışlarında düne sakladığımız, geleceğe bıraktığımız, içimizde birbirimizden habersiz taşıdığımız her şey ağız birliği yapmış gibi kaldığınız yerden devam edersiniz diye haykırıyordu. Benden başkasının bu haykırışı duymasından ya da görmesinden korktum…
Bazı hikâyeler yarım kalır; bazı dostluklar, suskunluklar, pişmanlıklar da... Suna, yıllar sonra eski arkadaşlarının arasına geri döndüğünde, neyi geride bırakmaya çalıştığını, neyi hâlâ sırtında taşıdığını fark eder. Bir cenazeyle başlayan yüzleşme, onu üniversite yıllarındaki dostluklara, umutlara, hayal kırıklıklarına ve yarım kalan bir aşka geri götürür.
Nebiye’nin ölümü, sessiz kalan herkesin içindeki gerçeği haykırır: Seçtiğimiz hayatlar mı bizi tanımlar, yoksa seçmek zorunda kaldıklarımız mı? Ve aşk? Biten midir, bekleyen mi, unutulmayan mı?
Kaldığımız Yerden, 90’lar Türkiye’sinin politik sokaklarında, üniversite amfilerinde, Çiçek Pasajı’nın masalarında başlayıp bugüne uzanan bir dostluk ve yüzleşme romanı. Pişmanlıkların, kırık hayallerin ve yarım kalmış aşkların ardında, her birimizin hayatını şekillendiren o sessiz anları anlatıyor.
Bazı hikâyeler bitti sanılır ama aslında hep oradadır, kaldığımız yerden.
