Metrekareye 6000 merminin düştüğü, hakiki bir mahşerdi Çanakkale. Askerlerimiz, zaman zaman çocuk denecek yaşlara kadar inmiş birliklerden oluşmaya başlamıştı. O birlikler içinde, öğrencilerimiz de vardı. Kimi liselerden, kimi üniversitelerden gelmişti. Kimisi yurt dışındaki kariyerini yarım bırakıp cepheye koşmuştu.
Beyin takımımız, geleceğimizi imar edecek olan eğitimli gençler, maalesef, cephede yok olup gitmişlerdi. Geride bıraktıkları elbette büyük bir zafer, büyük bir onurdu. Ancak maarif olarak ödenen ağır bedel, onlarca yıl Türkiye’de “eğitimli insan” kıtlığına sebep oldu.
“Zaferin Çocukları” isimli kitabın yazarı Sümeyra Sağlam’ın ikinci çalışması olan “Kan ve Mürekkep” Çanakkale Savaşı’na “Subaylar Savaşı” denilmesinin ardında yatan gerçeği ve Çanakkale’de yitirdiğimiz dönemim eğitimli-aydın kişilerinin portrelerini gün yüzüne çıkarıyor.
Kalem tutan ellerinde silahlar, kitap taşınan çantalarında kurşunlarla, gelecek kurma planlarını ertelemiş ve adeta mezuniyetleri için siper almış, bazısı bilinen, bazısı bilinmeyen, ama hep hayırla yâd edilen ve edilecek olan mekteplilerimize, savaşsız-kavgasız girip çıktığımız mekteplerimizin huzurunu borçlu olduğumuzu bu kitapla bir kez daha hatırlar ve hatırlatırız.
