Modernleşmenin hızlandığı, kimliklerin akışkanlaştığı, tüketim kültürünün yaygınlaştığı kentlerde bütün diğer yapılar gibi dindarlık da artık eski formlarına sığmıyor: bireyselleşiyor, görünürleşiyor, estetize oluyor, pazara giriyor ve yeni topluluk tipleri yaratıyor. Bu kitap, değişimin yeni bir boyut ve derinlik kazandığı yeni kentlileşme sürecinde dini hayatın çeşitlenen tezahürlerini ve kent dindarlığını anlam merkezli bir yaklaşımla tartışmaya açmaktadır.
Türkiye’de din ve modernlik ilişkisi, tarihsel, kültürel ve siyasal süreçlere egemen olmuş çok yönlü bir etkileşim eksenidir. Bu eksenin kültüre ve gündelik hayata yansıyan etkileri ise en somut biçimde kentsel mekâna yansımakta, dinin toplumsal etkileri yeni kent kültürü ve kimliği ile birlikte evrilmektedir. Küreselleşmenin benzeştirdiği yeni kentlilik süreçleri yalnızca yapısal değişimleri değil, kent dindarlığı bağlamında dini anlayış ve yorumları da kuşatmaktadır. Dolayısıyla kent-sonrası bir dünyada kent dindarlığını konuşmak daha anlamlı ve önemli hale gelmektedir.
Kitap, Kent Dindarlığı olgusunu eksene alarak dini hayata ilişkin saha gözlemlerini anlam merkezli bir çözümlemenin konusu yapmakta ve bu süreci anlamak isteyen herkesi yeniden düşünmeye çağırmaktadır.
