Sermayenin gelişim ve varlığını sürdürebileceği mekan olarak keşfettiği kentler, bu özelliğini günümüzde de korumakta ancak aynı zamanda değişime de uğramaktadırlar. Kapitalizmin dönüşümüne paralel olarak, kentlerin konumları ve görevleri de değişmektedir. Günümüzün hâkim görüşü olan neoliberal küreselleşme söylemi, ulus devletin artık egemenliğini yitirdiğini ve küresel ekonominin ulus devlet sınırları içinde değil yeni bir mekânsal mantıkla organize edildiğini ileri sürmektedir. Önceleri ulusdevletler aracılığı ile gerçekleştirilen sermaye, mal, hizmet ve bilgi akışları artık kentler aracılığı ile gerçekleştirilmeye başlamıştır. Günümüzde yaşamın her alanında olduğu gibi kentlerde de neoliberal anlayış ve sermayenin sınır tanımaz müdahaleleri fazlasıyla hissedilmektedir. Gerek dünyada gerekse ülkemizde sermayenin yeni-yeniden yatırım alanı olarak yöneldiği kentlerde kamusal aktörler ve büyük sermayenin talep ve beklentileri doğrultusunda kentsel alanlara yönelik müdahaleler artmaktadır. Bu müdahalelerin temelinde ekonomik ve siyasal ranta sahip olma ve bu rantı arttırma çabaları yatmakta; kentler günümüzde birer meta olarak algılanmakta ve kentlerin temel varoluş unsuru olan insanlar yokmuşçasına uygulamalar hayata geçirilmektedir. Bu süreç kim için kent sorusunun bir zamanlar en basit cevabı olan “insan” yerine yeni bir cevap üretmekte ve ne yazık ki karşımıza “rant” cevabı çıkmaktadır. Rant için kent sürecinde kentlerde yeni yatırım alanları yaratmak adına büyük dönüşümler yaşanırken tarihi alanlar, kamusal mekânlar, gecekondu bölgeleri ve bunun gibi birçok kentsel alan ve bu alanların kullanıcıları yaşanan bu dönüşümün bedellerini ödemekle karşı karşıya bırakılmaktadır. Bu çalışma günümüz kentlerinde yaşanan dönüşümleri farklı açılardan ele almakta ve kim için kent sorusunun asıl cevabını hatırlatma kaygısını taşımaktadır
Cem Ergun / Muharrem Güneş / Ayşe Dericioğulları Ergun
