ur'ân-ı Kerîm'de "istivâ" sözcüğü dokuz yerde kullanılmaktadır. Bu kullanışların hepsinde fiil olarak "istevâ: istivâ etti" ÅŸeklindedir. Bunlardan ikisi, "ilâ:...e doÄŸru" edatı ile kullanılmıştır. Söz konusu ayetler şöyledir:Â
"O ki, yeryüzünde ne varsa hepsini sizin için yarattı, sonra göğe yöneldi (istevâ), onları yedi gök olarak düzenledi. O, her ÅŸeyi bilir" (Bakara, 29);Â
"Sonra duman halinde olan göğe yöneldi (istevâ)..." (Fussilet, 11).Â
Â
ALLAH Teâlâ hakkında "istivâ" söz konusu edilirken, bu iki ayetteki kullanılış pek bir problem teÅŸkil etmemektedir.Â
DiÄŸer yedi yerde ise, "istivâ" sözcüğü "alâ: üzerine, üzerinde" edatıyla kullanılmıştır. Bunların altısında "summâstevâ ale'l-ArÅŸ" ÅŸeklinde kullanılmıştır (el-A'râf, 7/54; Yunus, 10/3; er-Ra'd, 13/2; el-Furkân, 25/59; es-Secde, 32/4; el-Hadîd, 57/4).Â
Bir yerde de "er-Rahmanu ale'l-ArÅŸi istevâ: O Rahman ArÅŸ'a istivâ etti" (Tâhâ, 20/5) ÅŸeklinde kullanılmıştır.Â
Â
"Ä°stivâ" denildiÄŸinde bu yedi yerdeki kullanılış kastedilir. ALLAH'ın haberi sıfatları konusunda farklı görüşlerin en çok ileri sürüldüğü meselelerin başında, "istivâ" meselesi gelir. Ä°stiva ile ilgili olarak görüş ileri süren alimleri önce iki gruba ayırmak mümkündür.Â
Â
