“Babamın, ölümünden sonra bir gölge gibi
beni takip etmesi tedirgin edici…”
Çocuk yaşta Ankara’dan Münih’e uzanan yolculuğuyla hayatı iki dilin, iki kültürün ve iki hafızanın arasında şekillenen Zafer Şenocak, yaklaşan yazarlığında göçün, belleğin ve aidiyetin en incelikli anlatıcılarından biri oldu. Şiirden romana, denemeden öyküye uzanan eserlerinde, insanın diliyle, geçmişiyle ve ailesiyle kurduğu bağı sorguladı. Dünyanın saygın üniversitelerinde dersler veren, eserleri birçok dile çevrilen Şenocak, bu kez bütün bu edebi ve düşünsel birikimini en kişisel hikâyesinde damıtıyor.
Kopma, bir babanın ölümünün ardından başlayan, geçmişe doğru yapılan sessiz bir yolculuk. Babasının bıraktığı izleri takip ederek doğduğu topraklara dönen usta yazar, aile tarihinin dağılmış parçalarını bir araya getirirken kendi kimliğinin de izini sürüyor. Her durakta babasının gölgesiyle karşılaşıyor; kimi zaman Anadolu’nun kadim inanç dünyasıyla yoğrulmuş bir babayla hesaplaşıyor, kimi zaman söylenememiş sözlerin, gecikmiş kavuşmaların ve yarım kalmış vedaların yükünü satırlara emanet ediyor.
Şiirlerin metne usulca sızdığı Kopma, babayı anlamaya çalışırken insanın kendine yaklaştığı; yasın belleğe, belleğin dile, dilin de edebiyata dönüştüğü, Zafer Şenocak’ın en içten ve en sarsıcı metinlerinden biri olarak okurla buluşuyor.
