Hafızlık, Kur’an-ı Kerim’e yönelik bireysel ve toplumsal ilginin bir sonucu olarak tarih boyunca Müslümanlar için din eğitiminin temel unsurlarından biri olmuştur. Cumhuriyetle birlikte resmi olarak Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde sürdürülen hafızlık eğitiminin, DİB ile MEB arasında 2014 yılında yapılan protokol çerçevesinde örgün eğitimle bütünleşmesi, 2021 yılından itibaren YÖK tarafından İlahiyat ve İslami ilimler fakültesi tercihinde hafızlara %10’luk kontenjan hakkı tanınması, bunlara ek olarak DİB personel politikaları ve yeterlikleri açısından hafızlığın giderek önem kazanması, hafızlık eğitiminin sadece DİB değil, MEB ve YÖK tarafından da önemsendiğini ve desteklendiğini ortaya koymuştur. Yaşanan bu gelişmeler hem hafızlık eğitimine yönelik ilgiyi hem de bu konudaki bilimsel araştırmalara olan ihtiyacı arttırmıştır.
Bu araştırmada, Kur’an kurslarında hafızlık eğitimi alan öğrencilerin hafızlık eğitimine yönelik tutumlarının belirlenmesi ve bu tutumları etkileyen bireysel ve çevresel faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Giriş ve üç bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümünde hafızlık olgusu ve tarihsel süreç ile hafızlık eğitimini etkileyen faktörler ele alınmıştır. Birinci bölümde araştırmanın yöntemine ilişkin bilgilere yer verilmiş, ikinci bölümde de araştırmanın bulguları sunulmuştur. Üçüncü bölümde ise elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılarak yorumlanmış ve bu alanda çalışma yürüten uygulayıcılar ile araştırmacılara yönelik öneriler geliştirilmiştir.
