Kur’an Öyküleri 3, Kur’an-ı Kerîm’de yer alan bazı seçilmiş kıssaları merkeze alarak, bu anlatıların iman, ahlâk, bilgi ve toplumsal sorumluluk bağlamındaki mesajlarını inceleyen akademik bir çalışmadır. Eserin temel amacı, Kur’an kıssalarının yalnızca tarihsel olayları aktaran anlatılar olmadığını; bilakis insanın inanç dünyasını, ahlâkî tutumlarını ve düşünce biçimini dönüştüren ilahî rehberlik örnekleri sunduğunu ortaya koymaktır. Kitapta özellikle Hârût ve Mârût kıssası ayrıntılı biçimde ele alınmakta; bu anlatı üzerinden bilgi, sınanma, irade ve sorumluluk kavramları tartışılmaktadır. Yazar, söz konusu kıssa etrafında oluşan İsrailiyat rivayetlerini eleştirel bir bakışla değerlendirerek Kur’an merkezli yorum yönteminin gerekliliğini vurgular. Bu yaklaşım, Kur’an kıssalarının anlaşılmasında rivayet seçiciliği ve metne sadakat ilkesini öne çıkarır. Eserde ayrıca Lokman, Sebe halkı ve Ashâb-ı Uhdûd gibi örnekler üzerinden hikmet, şükür, nankörlük, zulüm ve toplumsal çöküş temaları işlenmektedir. Kıssalar, bireysel ahlâk ile toplumsal düzen arasındaki ilişkiyi görünür kılan pedagojik araçlar olarak değerlendirilir. Kur’an’ın kıssa anlatımında ayrıntıdan ziyade mesajı öne çıkarması, okuyucuyu sürekli tefekkür ve muhasebeye yönlendiren bilinçli bir yöntem olarak ele alınmaktadır. Sonuç olarak Kur’an Öyküleri 3, Kur’an kıssalarını rivayet–dirayet dengesi içinde ele alan, modern okuyucunun karşılaştığı inanç ve anlam problemlerine Kur’an merkezli cevaplar üretmeyi amaçlayan nitelikli bir çalışmadır. Eser, Kur’an anlatılarının bireysel ve toplumsal dönüşümdeki işlevini güçlü biçimde ortaya koymaktadır.
