Gizli kalanı anlama merak ve sâikiyle âlimler mübhemât ilmine önem verip eserler telif etmişlerdir. Bu eserlerden biri de Belensî’ye ait elimizdeki bu eserdir. Bu eser ile mübhemât hakkındaki diğer eserlerde, ayetlerin edebi arka planını oluşturan yer, zaman ve kişileri anlama çabası vardır. Nitekim müellif, bu eseri yazmadaki sebebi şöyle anlatmaktadır: “Edebiyatçılar, adları müphem kalmış şairleri araştırıp o şairlerin haberlerini ve tabakalarını yöneticilere anlatmada yarışırken, Allah’ın kitabını okuyanların bunu yapması daha uygun olacak ve iyilerin yolunda daha ilerlemiş olunacaktır.”
Belensî’nin bu eserinin Kur’ân’daki mübhemât ile ilgili bir derleme olduğu görülmektedir. Bu eser, Ebû Zeyd es-Suheylî’nin “et-Ta’rîf ve’l-İ’lâm fîmâ İnbeheme fî’l-Kur’ân min’l-Esmâi’l-A’lâm”ı ile İbn ‘Asker el-Ğassânî’nin bu eser üzerine tetimme mahiyetinde telif ettiği “et-Tekmîl ve’l-İtmâm li Kitâbi’t-Ta’rîf ve’l-İ’lâm” adlı eserinin bir araya getirilmesiyle oluşmuştur. Müellif bu iki eserdeki bilgilerden seçip aldıklarına başka eserlerde gördüklerini de eklemiştir. Nitekim bu konuda demiştir ki: “Ben, âlimlerin söyledikleri arasında bazı bilgiler buldum. Bu ipte onların da dizilmiş bir şekilde bulunması ve tamamlayıcı olması gerektiği bana göründü.”
