José Saramago, Lanzarote Defterleri’nin 2 Ocak–31 Aralık 1995 tarihlerini kapsayan bu 3. cildinde, okuru bir kez daha hem kendi iç dünyasına hem de çağının vicdanına tanıklık etmeye çağırıyor. Yazar, art arda aldığı ödüller, kendisine verilen unvanlar ve alkışlarla çevrili bir dönemin içindeyken; giderek yaş alan bir yazarın gözünden seminerleri, fahri doktoraları, konferansları ve açık oturumları bu sayfalara taşıyor. Ancak Saramago’nun asıl ilgisi her zamanki gibi dünyanın vicdanını yaralayan olaylarda: Başta Bosna olmak üzere insanlığın yaşadığı trajediler, siyaset, etik ve elbette edebiyat, 3. cildin temel eksenini oluşturuyor. Üstelik bu defterde, edebiyat tarihine geçecek bir not da yer alıyor: “Körlük bitti.” Lanzarote Defterleri’nin bu cildinde her şeye kulp takan huysuz ihtiyar Saramago daha fazla su yüzüne çıkıyor ve evet Nobel’e bir adım daha yaklaşıyor.
