Çok yönlü ve üretken bir şahsiyet olmasına rağmen hak ettiği ilgiyi görmediği düşünülen İskender Fahrettin Sertelli (1892-1943), Cumhuriyet’in ilk yıllarında oluşturulan “Türk Tarih Tezi”ne destek veren ve bu tezi romanları aracılığıyla halka yaymaya çalışan bir isimdir. Eserleriyle tarihî olay ve anlatıları, klasik hikâyeleri, popüler kültürün ve okuma alışkanlığının bir parçası hâline getirerek geniş kitlelere ulaştırmaya çalışır. Leylâ ile Mecnun adlı romanında evrensel bir aşk hikâyesini, “bilinçli bir yerlileştirme çabası ile” ulus-devlet inşa sürecindeki Türkiye’nin idealleriyle harmanlayarak ona millî bir kimlik ve tarihsel bir derinlik kazandırır. Geleneği, Fuzûlî (1483-1556)’nin eseri üzerinden sahiplenen yazar, Leylâ ile Mecnun’un yapı taşlarını Türk millî kimliği, doğa sevgisi, iktidar hırsı ve kadercilik gibi temalarla yeniden kurgular. Yazarın 15 Temmuz-15 Aralık 1939 tarihleri arasında Akşam gazetesinde “bir halk masalı” ibaresiyle tefrika ettiği eser, Dr. Süleyman Yiğit’in dikkati ve titiz çalışmasıyla arşivden gün yüzüne çıkarılarak 80 yılı aşkın bir sürenin ardından okurlarıyla buluştu. Editoryal süreçte dijital ortamda yeniden dizilen eserde, metin içerisindeki hatalar ve tutarsızlıklar giderildi; günümüz okurunun metni anlamasını kolaylaştırmak için az kullanılan kelimelerin anlamları, metinde gönderme yapılan tarihî şahsiyetler ve alıntılanan şiir parçaları hakkında bilgiler dipnotlarda verildi. Leylâ ile Mecnun’un bu edisyonu, eserin sadece okunmasını değil, aynı zamanda edebî ve kültürel bir belge olarak incelenebilmesini de mümkün kılıyor.
Doç. Dr. Nilüfer TANÇ
