Epik bir anlatımla bezeli şu satırlar, metafiziğin kuru bir felsefe gayrı, hayatın tam kalbi olduğunu ispatlamaktadır. Yaşarken ölmek, ölmeden uyanmak, hakikate ram olmak; işte bütün mesele bu. “Metafizik”, bizi şu asil duruşa davet etmektedir. Kabir uykusuna yatmadan önce, kalbin ışığını yakmak gerek. Nurun kaynağı sâlih ameller, niyetin güzelliği daima.
Önsöz Yayıncılık, şu sarsıcı eserle okuru varlığın dehlizlerine götürürken, yolun sonundaki aydınlığı da göstermeyi ihmal etmemektedir. Kıyamet, bir yıkılış gayrı, yeni ve sonsuz bir oluşun müjdecisidir aslında. Amellerimiz orada birer saraya, birer ırmağa, birer nurdan elbiseye dönüşecektir. Eğer dünyada ruhumuzu bu güzelliklerle donattıysak, korkuya mahal yoktur daima.
Netice itibarıyla, “Metafizik” kitabı sadece bir bilgi kaynağı gayrı, bir uyanış eylemidir. Sayfaları çevirdikçe zamanın ötesine geçecek, mekanın kaybolduğunu hissedecek ve kendi hakikatinizle yüzleşeceksiniz. Kabirdeki sukutun sesini duyacak, Berzah’ın aynasında kendinizi görecek, Kıyamet’in
heybetiyle titreyeceksiniz. Lakin şu sarsıntı sizi kendinize getirecek, gaflet uykusundan uyandıracaktır.
Unutmayın ki; görüyoruz ama henüz bilmiyoruz, biliyoruz ama henüz tam uyanmadık. Şu uyanışa vesile olacak her harf, ebediyet yolunda bir kandildir. “Metafizik” ise şu kandillerin en parlağı daima. Ruhun asıl vatanına hicret etmeden evvel, yolu tanımak gerek. Yolun sonu vuslat, yolun sonu hakikat, yolun sonu nur daima.
