Çanakkale uzun yıllar savaş bölgesi olmuş, halk da büyük acılar yaşamıştı. Çanakkale 6 Ekim 1923'te boşaltıldığında şehir merkezi harabe bir vaziyette bulunuyordu. Burada yaşayan gayrimüslimlerden Yahudiler hariç diğerleri bölgeyi terk etmişlerdi.
Lozan Konferansı sırasında yapılan protokolle Yunanistan'la nüfus mübadelesi yapılmış ve Kasım ayında mübadiller Türkiye'ye gelmeye başlamıştı. Daha savaşın izleri ve etkileri giderilemeden bu defa da mübadeleden kaynaklanan birçok sorunla mücadele etmek zorunluluğu doğmuştu.
1929 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde başlayan ve tüm dünyayı etkisi altına alan ekonomik kriz Türkiye'de ve dolayısıyla Çanakkale'de de kendisini göstermişti. Halk yılgın ve bitkindi. Üretime ve paraya ihtiyaç vardı. Yöneticiler bir taraftan Çanakkale vilayetinin alt yapı çalışmalarını yaparken diğer taraftan da halkın her türlü ihtiyaçlarını karşılamak için gece-gündüz çalışıyorlardı. Böyle bir ortamda subaylıktan emekli olan ve ülkenin sorunlarını yerinde görmek, yapılan güzel şeyleri göstermek, eksiklikleri hatırlatmak ve halkın sözcüsü olmak üzere yollara düşen Ragip Kemal Bey, Çanakkale ve ilçelerine çeşitli kereler ziyaret ederek gördüklerini farklı tarihlerde Milliyet, Akşam ve Vakit (Kurun) gazetelerinde yayınlamış ve yaşanan olaylara tercüman olmuştur.
