Modernleşme, modernizm, modernist birbiriyle alakalı olmakla birlikte aralarında birtakım ince ayrıntılar bulunan kavramlardır. Bunlar genel itibariyle Avrupa’nın Rönesans ile birlikte geçirdiği süreçlere bir göndermede bulunur fakat modernizm ve modernist ifadesi daha yakın zamanlardaki pek çok farklı nedenin etkisiyle oluşan bir olgular ve süreçler bütünlüğünü ifade etmek üzere ayrışır.
Modernist edebiyatın biçim ve üslup açısından gösterdiği köklü değişim, aynı zamanda edebiyatın toplumsal ve kültürel işlevleriyle de bağlantılıdır. Sanayi Devrimi ve şehirleşme gibi ekonomik değişimler, bireylerin gündelik yaşamını ve algısını dönüştürmüş; bu durum yazarları, yalnızca bireyin iç dünyasını değil, toplumsal yapılar ve kültürel normlar arasındaki gerilimleri de anlatmaya yöneltmiştir.
Bu çerçeve içerisinde modernist yazarlar da bu olguları, düşünceleri ve bunların yarattığı akisleri ifade etmek için geleneksel anlatı yapılarını ve kronolojik sıralamayı terk etmeye başlamışlar, yeni ve deneysel anlatı teknikleri geliştirmişler; özellikle kurgusal türlerde bilinç akışı, iç monolog ve zamanın kırılması gibi tekniklerle bireyin iç dünyasına odaklanmışlar; nesnel gerçekliğin ve mutlak doğruların varlığını sorgulayarak subjektif deneyimlerin ve bireysel algıların önemini vurgulamışlar; insanın evrendeki konumuna ve işlevine yeni bakış açılarıyla yeni bir biçim ve üslupla yaklaşmaya çalışmışlardır.
