İslam ulemasına göre; Kur’an-ı Kerîm’den sonra en sahih iki kitap Buhari ve Müslim’in “el-Câmi’us-Sahîh” adlı kitaplarıdır. İkisi birden anıldığı zaman “Sahihan” denir.
Sahih hadisler, İslam ulemasının ittifakı ile, ameli gerektiren, yani kendileriyle amel edilmesi vâcib olan hadislerdir.
İmâm Müslim de, İmâm Buhâri gibi küçük yaştan itibaren hadisle meşgul olmaya başlamış, bu maksadla Irak, Hîcaz, Suriye ve Mısır gibi ülkeleri dolaşarak oralarda bulunan hadis imamlarına mülâkî olmuş ve onlardan hadis almıştır. İmam Müslim, İmam Buhari’den de hadis almış ve ilim yönünden, O’ndan istifade etmiştir. Bununla beraber, her iki imam da aynı şeyhlerden hadis almıştır.
İmam Müslim, topladığı hadisler arasından seçerek tesbit ettiği 3000 kadar hadisle “Sahih”ini telif etmiş ve bu her hadisi ilgili olduğu bâba yerleştirmek hususunda ayrı bir itina göstermiştir. Ayrıca her hadisin değişik ve kendi nazarında sahih olan isnadlarına ve bu değişik isnadlarla gelen metin farklarına yaptığı işaretlerle rivayetini değerlendirmiş ve bunlara verdiği tertib güzelliği ile kitabın kolay ve rahat kullanılmasını sağlamıştır.