Mortui vivos docent.
Ölüler, dirilere öğretir.
Annemin gizemli bir hastalığa yenilişini izledikten sonra
kendime iki söz verdim: Onu yok eden şeye bir çare bulacaktım.
Ve beni terk ettiği o şehirden uzaklaşacaktım.
Dört yıl sonra, ülkenin en eski ve en saygın okullarından biri olan Dracadia Üniversitesi’nden kabul mektubumu aldım. Maine kıyılarının açıklarındaki ıssız bir adada yer alan bu okulun, yüzyıllar önce oraya sürülen akıl hastalarının ruhları tarafından lanetlendiği söyleniyor.
Hatta kimileri, adanın bembeyaz kumlarının o talihsizlerin kemiklerinden oluştuğunu iddia ediyor.
Ama inanın bana, o huzursuz ruhlar bile buradaki en korkunç şey değil.
Kampüste “Ölüm Doktoru” olarak bilinen ve
Gece Yarısı Laboratuvarı’nı yöneten başarılı patoloji profesörü Devryck Bramwell, inatçı öğrencilerden—yani benden— nefret ediyor gibi görünse de ölümcül derecede yakışıklı bir adam.
Ama o karanlık ve esrarengiz bakışlarından, fırsatını bulsa beni yutacağını anlamak zor değil.
Ben onun otoritesine teslim olmayı arzuluyorum.
O ise affedilmenin özlemiyle yanıyor.
Birlikte, zehirli bir tutkuyuz. Geçmişimizin çürümüş iskeletlerini kazıp ortaya çıkarmaya hevesli meraklı gözler için baştan çıkarıcı bir ziyafetiz.
Çünkü ölülerin öğreteceği çok şey var. Dracadia’nın en karanlık sırrının yeniden dirilmesi artık an meselesi.
