Usta romancı Mehmet Mollaosmanoğlu’ndan okurları yine günümüzün gerçekleriyle yüzleşmeye zorlayan bir roman. İçinde yaşadığımız hayatın acı gerçeklerini iliklerine kadar hisseden karakterleriyle Ölümcül Baobab, savaşların ve ağır yıkımların dünyanın dört bir yanına savurduğu insanların hikâyesini anlatıyor.
***
İstanbul’da kuşkulu bir klinik, Cape Town’da günahkâr bir ada, Madagaskar’da ölümcül bir baobab ağacı; sığınmacı sömürüsünün sacayağı. Ve onca erdemsizliğin peşinde İstanbul’dan bir göçmen, Azgar Naik.
***
Ah ölüme ağıtlar yakan ölümcül Baobab, geride bıraktığın hayatını nasıl da istemsizce yaşadın; rastgele, aslını asaletini unutarak, yurdunun toprağının hasretini çekerek, başka ellerin, başka akılların insafına sığınarak, özünden uzaklaşarak. Dünya bir dönme dolap, her ölümlü gibi sen de bindin, indin ve bir hikâye bıraktın inerken.
İşte o hikâye dilden dile anlatılırsa dünyanın en ücra köşelerindeki insanların erdemleri üstüne ağır damlalar gibi tek tek düşüp yerle bir edeceğini bilsen iyi olur; ağır ömründen çok daha adil bir mühür olacak merhametsiz yeryüzüne ve yaşam dediğimiz oyunun çıban kadar çirkin vicdanına…
İşte sırf bu nedenle acılarını unut artık, yönünü ışığa dön ve sakince parla her neredeysen. Bak gerçekten erdem peşindeki insanların pek çoğu hikâyenden hüzünlü bir keyif alıp ders çıkaracak hatta sonunda bir damla gözyaşı dökenler bile olacak. Dahası; hikâyeni dinleyenlerden bazıları senin izini sürmek için yola koyulacak. Kuşkusuz epeydir yelin izin kalmadı; ama o yolcuları senden türeyip coğrafyaya dağılmış muhteşem baobablar karşılayacak, sana bundan iyi müjdeyi kim verebilir?
Göçmen Baobab, güzel Baobab, eskinin karanlığından çık artık, kurtul geride bıraktığın hayatın sisinden pusundan. Gürleyen pınarları andıran şarkılar söyle olduğun yerde.
