DSP Aydın Milletvekili Sema Pişkinsüt başkanlığındaki TBMM İnsan Hakları Komisyonu, 1998 ve 2000 yıllarında değişik cezaevlerinde, yetkililerin bulunmadığı bir ortamda tutuklularla yüz yüze görüşmeler yaptı. Komisyon, tutukluların dile getirdiği işkence ve kötü muamele iddialarının doğru olup olmadığını, bu tanıklıklarda adı geçen karakol ve emniyet müdürlüklerinde araştırdı. Bütün bu incelemeler sonucunda hazırlanan raporlar, binlerce sayfa tutan dokuz cilt halinde yayımlandı. Pişkinsüt, "Bu raporlardaki TBMM mührünü kimse silemez," sözüyle, Türkiye'nin bu ilk "kendisiyle yüzleşme" girişiminin önemini vurguladı.
Bütün bu raporlar milletvekillerinin, yetkililerin ve ilgililerin dikkatine sunuldu. Ve tabii ki unutuldu! Daha doğrusu unutturulmak istendi.
Resmen İşkence, bu önemli çalışmanın hiç olmazsa bazı bölümlerini kamuoyuna ulaştırma kaygısıyla hazırlandı. Gazeteci Devrim Sevimay, bütün bu raporları satır satır okudu. En anlamlı, çarpıcı ve düşündürücü bölümlerini seçti. Pişkinsüt ile görüştü. Sonuçta, Türkiye'de gözaltına alınan ya da cezaevine düşen her türlü zanlı ve suçlunun yaşamak zorunda bırakıldığı insanlık durumunu birinci ağızdan aktaran bir belgesele imza attı.
Konusu gibi çok can acıtıcı bir kitap.
