Rüzgâra Karşı Duran Şair, Yahya Kemal’in Eski Şiirin
Rüzgârıyla kitabına gönderme olmakla birlikte, onun
Fransa’dan Türkiye’ye dönmesiyle başlayan ve genç
şairleri etkisi altına alan sarsıcı rüzgârına da işaret
etmektedir. Gerek şiirleri gerek kişiliği gerekse şiir
hakkındaki görüşleri sonucunda oluşan rüzgâr
dalgası, ona “Tanrı şair” gibi abartılı ünvanların
verilmesine kadar genişlemiştir. Bunun yanı sıra
Yahya Kemal’in sairleri etkileme çabası da göz
önünde bulundurulduğunda genç sairlerin
Yahya Kemal karsısında onun rüzgârına
kapılmayarak özgün bir şiir ve poetika
geliştirme gayretleri zorlu bir süreci içermiştir.
Bu kitap, Yahya Kemal’in siirlerinden sairlerin
metinlerarasılık bağlamında nasıl yararlandıkları
veya onları ne şekilde dönüştürdükleri gibi
sorulara odaklanmamaktadır. Bunun yerine
kitapta, şiirsel baba figürü olan Yahya Kemal’den
etkilenen, etkilenmeyi özgün bir şiir ve poetika
geliştirme uğrasında endişe olarak hisseden
sairlerin, bu endişelerini nasıl astıkları konusu
sorunsallaştırılmıştır. Bahsedilen çerçevede Harold
Bloom’un “etkilenme endişesi” kavramı çalışmada
temel alınmış ve Türk şiirinin önemli bazı sairlerinin
özgün bir şiir geliştirme amacıyla Yahya Kemal’le
giriştikleri mücadeleler konu edinilmiştir.
