Prof. Dr. György Hazai (1932–2016), Macaristan’da Arminius Vambery ile temelleri atılan Türkoloji geleneğinin 20. yüzyıldaki en güçlü temsilcilerindendir. Balkan Türk ağızlarından Osmanlı paleografisine, transkripsiyon metinlerinden yazı dili tarihine uzanan geniş çalışmalarıyla, Türk dili ve kültürü üzerine uluslararası düzeyde derin katkılar sağlamıştır.
Bulgaristan’dan Berlin’e, Kıbrıs’tan Budapeşte’ye uzanan akademik yolculuğunda 20'den fazla kitap, 300’e yakın bilimsel makale yayımlamış; Osmanlı Türkçesi metinlerini yayıma hazırlayarak alanın metodolojik temellerini güçlendirmiş büyük bir Türkolog'dur. Türk dili ve edebiyatından Macarca ve Almancaya, Macarcadan da Türkiye Türkçesine yaptığı çevirileriyle uluslararası Türkolojinin duayenlerinden biri oldu.
Macar Bilimler Akademisi ve Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) Şeref Üyesi olan Hazai, Türkçe ve Türk kültürüne duyduğu derin sevgiyi yalnızca ilmi üretimiyle değil, öğrencilerine ve meslektaşlarına aktardığı birikimle de ortaya koymuştur. 2014’te Türkiye Cumhuriyeti Liyakat Nişanı’na layık görülen Hazai, Türkoloji’nin Avrupa'daki en önemli isimlerinin başında gelir.
Bu hatırat, sadece bir bilim insanının hayat hikâyesini değil, aynı zamanda bir düşünce ve inanç mücadelesini de anlatıyor okuyucuya. Hazai’nin kendi sözleriyle:
“Karşıdan esen kuvvetli rüzgârda ayakta kalabilmek için sakin bir köşe bulmak gerek.”
