Yirminci yüzyılın en önemli mutasavvıflarından Şeyh Ahmed el-Alâvî, elinizdeki bu kıymetli risalede kendi mürşidi Şeyh Muhammed el-Bûzeydî’nin şatahat içeren derinlikli bir şiirini şerh ediyor. Çarşıda alışverişini kendi yapan, her davete icabet eden ve son derece mütevazı bir hayat süren Şeyh Bûzeydî’nin, manevi halinde gizlediği o coşkun ve ifşacı vahdet dili, Alâvî hazretlerinin hikmetli üslubuyla sükûnetli bir izahata kavuşuyor. Eser, dışarıdan bakıldığında anlaşılamayan sırların ve fena hallerinin ardındaki manevi gerçekliği okurun idrakine sunuyor.
Kitap, tasavvufun en hassas konularından biri olan şatahatın mahiyetini aralarken, “Cübbemin altında Hakk’tan başkası yok” türünden sınırları aşan ifadelerin birer skandal olmadığını gözler önüne seriyor. İlimde derinleşmiş ariflerin yaşadığı fena ve istiğrak hallerinin bir neticesi olan bu ifadelerde veli, kendi insani benliğini geride bırakıyor. Varlığından sıyrılan arif, adeta ilahi veya nebevi makamın hakikatine vekâleten konuşan şeffaf bir tercümana dönüşüyor.
Şeyh Alâvî bu şerhiyle veliyi, insan ile Allah arasında maddi ve manevi yönleri kendisinde toplayan eşsiz bir arayüz olarak tasvir eder. Bu öyle bir manevi mertebedir ki, arif hem Allah’ın huzuruna açılan bir kapı hem de o kapının ardındaki sükûnetli huzurun ta kendisi olmuştur. Ahmet Murat tarafından 28 sene önce çevrilen ama basılması için bugünü bekleyen Şatahat Üzerine Bir Risale, okurunu işte bu yekta kapının eşiğine çağırıyor ve velayetin o çelişkisiz, bütünleyici hakikatini gözler önüne seriyor.
