Asıl ismi "ES-SEB'Û'L-MEHÂSİN Fİ ŞERHİ RABITA-İ NAKŞİ HAYALİ" olan bu eser, Salih Baba Divanı'nın ilk yedi şiirinin şerhinden oluşmaktadır. Bu eserin yazılış amacı, ellerde olup ta kıymeti pek bilinmeyen, okunupta anlaşılmayan, gözlerden ve gönüllerden uzak düşmüş, tasavvufi ve edebi bir sanatla ve ilhamatla yazılmış Sâlih Baba Divanı'nı günümüz müridânına sevdirmek, içindeki inceliklerin ve güzelliklerin küçük bir kısmını gün yüzüne çıkararak, verilen mesajları aşikar kılmak ve tasavvuf yolunun âdab ve erkânından ve bu tasavvuf yolunun güzelliklerinden bir miktar okuyucuları haberdar kılmaktır.İşlediği temanın temelde tevhid olması ve tevhid kelimesinin de yedi harften oluşması dikkate alınarak ve herbiri birer hüsn (güzellik) olan şiirlerin ilk yedisinden teşekkül etmesinden dolayı ve bu şiirler divanın ilk yedi harfi ve ayeti mesabesinde olması hasebiyle Fatiha sûresi (seb'û'l-mesâni)'nden esinlenerek esere "seb'û'l-mehâsin" ismi uygun görüldü. Böylelikle eserin ismi "seb'û'l-mehâsin" yani "İyi hal ve hareketlerle hoşa giden, ulaşılmak istenen yedi nimet" oldu. Bu vesileyle belki bundan sonraki yazarlara da ilham olur mefkûresince "seb'a risalesi" çalışmalarına da öncülük etmesini umut etmekteyim. Bu eser bir nevi yedi harf üzerine bina edilmesi açısından ve işlediği tema ve ele aldığı eser olan Sâlih Baba Divanı göz önünde bulundurulacak olursa alanında bir ilk ve tek olması hasebiyle pek önem arz etmektedir. Ayrıca bu eser Sâlih Baba Divanı üzerine yazılmış ilk şerh çalışması olarak da şerh literatüründe yerini alarak bu zamana değin bu boşluğu bir nebze doldurması ümit edilmektedir.Tasavvufun en temelinde tevhid vardır. Müridânın en temel gayesi de tevhide varmaktır. Bu elinizdeki eser tevhidin yolunu ve bu yola nasıl varılacağı konusunda çok önemli şifreleri bir arada sunmaktadır.
