Sevince Güzelleşir, Sevilince İyileşir İnsan
Bilmezdik sevmenin bu kadar güzel olduğunu
Sevilince anladık mutluluğun anlamını
Geceler gündüz, karanlıklar aydınlık olur sevgi varsa
Bazen bir annenin, çocuğuna bakışıydı sevgi
Bazen de bir sevgilinin, sevdiğine dokunması
Ve bazen de insanın kalbindeki Allah'tı sevgi
İnsanın olduğu yer sevgi olmalıydı
İçinde ve göğüs kafesinde kelebekler uçuşmalıydı
Kötülüğü ise sevgiyle, emekle yenebilmeliydik
Sevince, sevilince yakabilirdik Nemrut'un saltanatını
Sevince güzelleşmeyi, sevilince iyileşmeyi bilmeliydi insan
Bazen çölde, bazen denizde ve bazen de dağlarda
Yaralar sarılabilmeliydi aşkla, sevgiyle ve umutla
Çirkinliklere kapıyı kapatıp, güzelliklere sarılmalıydı insan
Yağmurun altında sırılsıklam ıslanıp ve sonra da
Gökkuşağının altında dans etmeliydi gençler ve çocuklar
Kimseye minnet etmeden, kimseye küsmeden
Kimseden korkmadan da yarınlara ve güzelliklere
Kucak açmalıydı gülümsemelere, gökyüzüne bakarak
En derininden bir nefes almalıydı nesiller
Hüzünlere yol verip, mutluluğa koşmalıydı tüm dünya
Sevince güzelleşir, sevilince iyileşir insan
Kefene sarılıp, toprağa düşmeden
Kimseye sırt çevirmeden, bağıra bağıra şarkılar söylemeli
Hep birlikte ve el ele yaşamalıyız bu dünyada
Bazen sevdiğinin göğsünde, bazen sevilen yerde
Ve bazen de Allah'ın önünde
Sevmek lazımdı, sevilmek elzemdi üç günlük dünyada
Sevmek ihtiyaçtı, sevilmek şifaydı kalbe ve bedene
Sevince güzelleşirdi insan, sevilince İyileşir...
