Çocukluk, insan hayatının en saf, en meraklı ve en şekillenmeye açık dönemidir. Bu dönemde çocuğun kalbine düşen her güzel söz, zihnine yerleşen her anlamlı kelime ve ruhuna dokunan her duygu, onun kişiliğinin gelişmesine katkı sağlar. Şiir ise bu güzel sözlerin en zarif, en etkili ve en kalıcı biçimlerinden biridir. Çünkü şiir, çocuğa sadece kelime öğretmez; hissetmeyi, düşünmeyi, hayal kurmayı, güzeli fark etmeyi ve kendini ifade etmeyi de öğretir.
“Şiir Seven Çocuklar” adlı bu çalışma, çocukların şiirle erken yaşta tanışmasının ne kadar değerli olduğunu anlatmak amacıyla hazırlanmıştır. Şiir, çocukların dil gelişimini desteklerken aynı zamanda onların duygu dünyasını da zenginleştirir. Bir çocuk şiir okuduğunda kelimelerin yalnızca bilgi taşımadığını, aynı zamanda sevgi, umut, hüzün, merhamet, sevinç ve hayal taşıdığını fark eder. Bu fark ediş, çocuğun iç dünyasında derin ve güzel izler bırakır.
Çocuklara şiir öğretmek, onlara ezber yaptırmaktan ibaret değildir. Asıl amaç, şiiri sevdirmek; çocuğun şiirde kendinden bir duygu, hayatından bir iz, hayalinden bir renk bulmasını sağlamaktır. Severek öğrenilen bir şiir, çocuğun hafızasında uzun yıllar yaşayabilir. Bir öğretmenin sınıfta okuttuğu, bir annenin akşam vakti seslendirdiği veya bir çocuğun okul sahnesinde heyecanla okuduğu şiir, zamanla unutulmaz bir çocukluk hatırasına dönüşebilir.
