Sözlü Performans Bağlamında Karadeniz’de Türküler kitabı sözlü kültürden halk edebiyatına kadar farklı yaklaşımlara konu olan bir yapıyı incelemektedir. Kitap, Batı’da ve Türkiye’de geliştirilen sözlü kültür yöntemleri doğrultusunda Doğu Karadeniz’le ilişkili canlı türkü geleneği içindeki ‘yerel alt tür’ün teorik eleştirisiyle başlayıp klasik anlayıştan modern yöntemlere kadar gelen tarihî süreci mahallî unsurlarla harmanlayan bir niteliğe sahiptir.
Girişteki tür, yöre, bağlam ve yöntem problemi tarihî süreçte sözlü kültür ortamına bağlı gelişen bakış açılarıyla düzenlenmiştir. Yörenin icra kültürünü, türlerini, biçimlerini yapılandırırken gelişme, değişme, coğrafik özellikleri Almanya ve Türkiye’deki yöntemleri mukayese ederek yorumlamıştır.
Türkü türünün özelliklerinin ele alındığı birinci bölümde tanımlar ve anlam sınırları üzerinde etkili kavramlar incelenmiş, veriler hem nitel hem sayısal grafiklerle açıklanmıştır.
Karadeniz’de Türkü Geleneği ve Sözlü Kültürü başlıklı ikinci bölümde alanın tarihî kültürel coğrafyası, türkülerin edebî ve müzikal yapısı, icracıları, çalgıları ve örnekleri yerelden yola çıkılarak ele alınmıştır. Örnekler tarihî ve kültürel toplum yapısına bağlı olarak sanat eseri, yapı, tema, ezgi, işlev kavramları altında toplanarak değerlendirilmiştir. Ürün ve üretici bağlamında halk çalgıları, ezgileri, türküleri yaratanlar ve icranın gerçekleştiği ortamlar yapısal ve işlevsel zaviyeden açıklanmıştır. Eserin Sonuç kısmı Karadeniz türkü kültürü üzerine genel bir değerlendirmedir
