Bu kitap, dili sadece bir iletişim aracı veya statik kurallar bütünü olarak gören alışılagelmiş sınırları aşmayı hedefler. Çalışmanın odağını oluşturan “Sözün Plastik Sanatı” kavramı, dilin estetik bir duyarlılıkla işlendiğinde nasıl somut bir sanat objesine dönüştüğünü kuramsal bir zeminde temellendirmektedir. Tıpkı bir heykeltıraşın malzemesini yontarak ona yeni bir varlık kazandırması gibi sanatçının da söz sanatlarını (teşbih, istiare, hüsn-ü talil vb.) birer estetik enstrüman olarak kullanarak dili yeniden inşa etmesi, bu çalışmanın ana izleğini oluşturur.
Çalışma boyunca; dilin doğuştan gelen ve toplumsal bir nitelik taşıyan ham yapısından hareketle, estetik nesnenin (metnin) alımlayıcı zihninde nasıl bir haz ve anlam dünyası
kurguladığı adım adım incelenmiştir. İçindekilerde sunulan teorik estetik tartışmalarından söz sanatlarının teknik işçiliğine uzanan bu süreç; güzel sanatların yalnızca “görülen” veya “duyulan” bir olgu değil, aynı zamanda kelimelerle “yaratılan” bir estetik form olduğunu ortaya koymaktadır.
Özellikle tematik sanat kurumları ve eğitim fakülteleri açısından dilin bu sanatsal gücünün kavranması, bütüncül bir sanat eğitiminin ayrılmaz bir parçasıdır. Bu eser, metni sadece satırlardan ibaret bir yapı olmaktan çıkarıp onu disiplinlerarası bir perspektifle, izlenen ve hissedilen bir “estetik inşa” olarak yeniden tanımlama çabasının ürünüdür.
