Bir köşeye sindirilmiş, yok sayılmış, sınıflandırılmış ve ömrünü sadece ve sadece ailesinin geçimini sağlamaya adamış ekmek parası kazanma kavgasında olanlar…
Hayatın çetin zorluklarına katlanarak yaşama mücadelesi verenler, kimsenin mandası altına girmeden yaşamak isteyenler, öyle oldukları için de itilip kakılan, horlanan, ifade özgürlükleri kısıtlanan, zamanın ruhuna uymayan garibanlar…
Sınırlı da olsa böyle bir toplumda yaşayan masum insanlar, garibanlar, arkasızlar, hükümranların dikteleri doğrultusunda yaşamaya zorlananlar ya da onların mandası altında yaşamayı kabullenmeyen, insanca yaşamak isteyen insanlar…
Türlü oyunlar ve entrikalarla kendi doğrularını kabullenmeyenler, iradeleri dışında kendi görüşlerini kabul ettirmek ve onların yazdıkları senaryoda oynamayıp kendi olmak isteyenlere yaşama hakkı tanınmayanlar…
Ya da dikte edilenleri kabul etmedikleri takdirde ezilenler, her türlü işkenceye maruz bırakılanlar, süründürülenler, doğan güneşle başlayan günlerini kapkara zindana çevirenler, yıllarını, ömürlerini bile dilediğince yaşamalarına izin verilmeyenler…
Bütün arzularını, hayallerini yıkarlar, yok sayarlar. Onlar kendi dünyaları ya da kendi emellerine uymayanların dışındaki hiç kimseye dilediğince ve özgürce yaşama hakkı tanımazlar.
Bu kitabımda ekmeğini kazanabilmek için memur olarak kokuşmuş, bozuk sistem ve düzen içerisinde debelenerek çırpınan ve hayatını idame ettirmeye çalışan Yılmaz Şanlı’nın hayat hikâyesini anlatmaya çalıştım.
Gerçekte suçlu ya da suçlular kim? Ekmek kavgasında olanlar mı? Yoksa onları tahrik edenler mi? Bulundukları konumlarını korumak uğruna türlü hile ve entrikalarla bir yerlere gelerek çöreklenen ve hüküm süren, Lortlar Kamarası’nda oturanlar mı? Suçlu kim?
