Ev, Katydid Caddesi’ndeki diğer evlerden ayrı duruyordu, sessiz ve yalnızdı; sanki diğerlerinden çok farklı ve uyumsuzdu.
Violet Hart’ın ailesi Katydid Caddesi’ndeki eve taşındığından beri Violet için artık her şey çok farklıydı; taşındıkları ev gibi her şey çok uyumsuzdu. Mesela, eski evleri, annesinin ikinci evliliğinden olan küçük kardeşinin doğuşuyla artık onlar için uygun değildi. Sonra, okuldaki arkadaş grupları, en yakın arkadaşı Paige için artık yeterli değildi. Her şey bir anda değişiyor gibiydi. Yine de Violet, değişimin her zaman sorun olmadığını söylerdi kendine. Ta ki yeni evlerindeki odasını görene kadar.
İstemeye istemeye de olsa ona düşen tavan arasındaki bu odanın duvarları kıvrımlı sarmaşıklar ve solgun güllerle bezeli; gölgeli, eski bir sarı duvar kâğıdıyla kaplıydı. Taşındıktan kısa bir süre sonra Violet hastalanır ve bir türlü iyileşemez. Ailesinin ve arkadaşlarının akılları karışır; Violet’ın gerçekten hasta olup olmadığını sorgulamaya başlarlar. Violet ise bu süreci yalnız başına, sarı duvar kâğıdıyla kaplı odasında duvarlarda hareket eden, geceleri etrafını saran gölgelerle geçirir. Oysa bir süre sonra bu eski tavan arasındaki odasında hiç de yalnız olmadığını anlayacaktır.
Ödüllü yazar Anne Ursu’dan başka zamanlara ait hayaletlerle içimizde taşıdığımız hayaletlerin derin ve ürkütücü hikâyesi...
“Tavan Arasındaki Fısıltılar, şimdiye kadar okuduğum hiçbir şeye benzemiyor. Anlamlı ve ürpertici, şaşırtıcı ve gerilim dolu olan bu hayalet hikâyesi, harika ve coşkulu bir şekilde insanî.”
—Eliot Schrefer, New York Times’ın çoksatan kitabı The Darkness Outside Us'ın yazarı
