Ben Lerner’ın dördüncü romanı Transkripsiyon, isimsiz anlatıcısının, üniversiteden hocası da olan ünlü sanatçı Thomas’la söyleşi yapmak üzere Thomas’ın yaşadığı kente gelmesiyle başlıyor. Almanya’da doğmuş, Fransa yıllarından sonra ABD’ye yerleşmiş, tarih ve teknoloji konulu eserleriyle ünlenmiş Thomas’ın vereceği belki de son söyleşi olacaktır bu, ancak anlatıcının elindeki tek kayıt cihazı olan akıllı telefonu söyleşiden kısa süre önce bozulur; dahası, Thomas’ın evine geldiğinde bu gerçeği bir türlü itiraf edemez ve “söyleşi” başlar. Thomas’ın çağrışımlara dayalı konuşma tarzı bu son görüşmeye tarih, sanat ve edebiyat arasında beklenmedik bağlantıların kurulduğu düşsel bir çehre kazandırır; zaman zaman karşısındaki kişiyi arasının iyi olmadığı oğlu Max’le karıştırması ise konuşmaya beklenmedik bir itiraf havası katar. Anlatıcının bu son görüşmeye dair alacağı karar, onu Thomas ve Max’le karmaşık bir ilişkinin içine sürükleyecektir.
Çağdaş dünya edebiyatının en önemli romancılarından Ben Lerner’dan, Covid salgınının, başka felaketlerin ve hayatımızı işgal eden teknolojilerin değiştirdiği algımızın içinden görünen yeni dünyaya, babalara ve (gerçek veya manevi) çocuklarına, zamana ve mesafelere, kolektif rüyalara ve kayıt cihazlarının içinde saklanan hayaletlere dair şiirsel bir roman.
“Lerner’ın en tuhaf ve duygulu kitabı.”
Kevin Lozano, New York Magazine
“İnceliğine rağmen, bugün yüz yüze olduğumuz en büyük ve en kalıcı felsefi soruları ortaya çıkaran bir kitap.”
MJ Franklin, The New York Times
