Kamu harcamalarında kullanılan kaynakların edinilmesi ve bu kaynakların harcanması, devletin işleyişini sağlayan mekanizmanın çalışması açısından önem arz etmektedir. Akademik yazında maliye disiplini bu konuyu, söz konusu mekanizmanın nasıl çalıştığı sorusuna cevap verme çabasıyla incelemektedir. Bu çalışmadaysa konu anayasa hukuku disiplini içerisinde incelenmeye gayret edilecektir.
Vergi hukuku ve kamu maliyesi disiplinlerinden de yardım alınarak, devletin kamu kaynaklarıyla ilgili faaliyetlerinin anayasal düzenle ilişkisi ve bu düzenin gerektirdikleri çerçevesindeki imkân ve sınırlılıkları, konunun tarihsel, siyasal ve ideolojik arpa planıyla birlikte değerlendirilecektir. Kamu kaynaklarının kullanımı konusuyla bu kullanım üzerinde yapılan denetimin, anayasal düzen unsurları olan devlet şekli, yönetim şekli, kuvvetler ayrılığı, insan hakları ve devletin nitelikleri açısından taşıdığı anlam ve önem sebebiyle ortaya çıkan ilke ve kurallar, kamu kaynaklarının kullanımı ve denetiminin anayasal rejiminin içeriğini belirlemektedir.
Bu içerik, konuyla ilgili anayasa hükümleri etrafında kurulan ve kamu kaynaklarının edinilmesi, bütçelendirilmesi ve harcanması eylemlerini, bu eylemleri gerçekleştiren aktörler ve uymaları gereken kuralları, eylemler gerçekleştikten sonra yapılacak idari, yargısal ve siyasal denetimi içeren normatif yapıdan müteşekkildir. İfade ettiğimiz normatif yapı çalışmamız kapsamında bu yapıyı oluşturan arka planla beraber Arjantin ve Türkiye örnekleri üzerinde tetkik edilecek ve elde edilen sonuçların genele uygulaması için gerekli kıstaslar ortaya konmaya çalışılacaktır.
