Kitabımızda, göçebe ve savaşçı bir toplum olarak ortaya çıkan Türklerin, Anadolu ve İslam dünyasında nasıl önemli bir güç hâline geldiği anlatılır. Osmanlı İmparatorluğu’nun kuruluşu ve yükselişi ise eserin merkezinde yer alır. Bu süreçte Türklerin farklı kültürlerle etkileşime girerek hem askerî hem de idarî bakımdan gelişimi dikkat çeker. Osman Bey ile başlayan süreç, Orhan ve I. Murad dönemlerinde kurumsallaşarak genişler; Balkanlar’a geçiş ve fetihlerle imparatorluk büyük bir güç hâline gelir. Fatih Sultan Mehmed ile başlayan klasik dönemde imparatorluk altın çağını yaşar. Ancak zamanla idarî zayıflama, iç karışıklıklar ve Avrupa’daki güç dengelerinin değişmesi Osmanlı’nın gerilemesine yol açar. Buna rağmen Osmanlı, uzun süre hem Avrupa hem de Doğu dünyasında belirleyici bir siyasal aktör olmayı sürdürür.
Eserin son bölümleri, XIX. yüzyıldaki reform girişimlerinden Cumhuriyet’in kuruluşuna kadar uzanan dönüşüm sürecini ele alır. Tanzimat ve sonraki yenileşme çabalarının sınırlı başarısı, milliyetçilik hareketleri ve savaşlarla birleşerek imparatorluğun çözülmesini hızlandırır. I. Dünya Savaşı sonrası Mustafa Kemal önderliğinde kurulan yeni Türkiye, laiklik ve modernleşme temelinde yeniden yapılandırılır; böylece tarihsel süreklilik içinde köklü bir dönüşüm gerçekleştirilmiş olur.
