Javier Marías’ın yirmi yaşındayken yazdığı ikinci romanı Ufuk Yolculuğu XIX. yüzyıl sonlarının büyük macera romanlarına sevgi dolu –olduğu kadar biraz da alaylı– bir saygı duruşu; iç içe geçmiş hikâyelerden oluşan bu roman da aynı onlar gibi cüretkâr bir deniz yolculuğunu konu alıyor: Servet sahibi, sıradışı, “geçmişinden neredeyse bütünüyle pişmanlık duyan” Kaptan Kerrigan Güney Kutbu’na bir yolculuk düzenler. Bu maceraya birtakım edebiyatçı, sanatçı ve bilim insanı katılacaktır sadece.
İç yüzü anlaşılamayan bir adam kaçırma vakası, gizemli el yazmaları, Edward devri hanımları, ölümcül düellolar ve büyüleyici deniz manzaraları arasında Ufuk Yolculuğu heyecanlı, sürükleyici, çalkantılı bir hikâyeler silsilesi.
“Her tür sahicilik kaygısını bir kenara bırakıp Henry James, [Joseph] Conrad ve Conan Doyle gibi üstatların izinden giden Ufuk Yolculuğu, okuru hayrete düşürmeyi hedefleyen esaslı anlatı geleneğine bağlı olarak, daha ilk satırlardan itibaren merak uyandıran başarılı bir üslup alıştırmasıdır.”
Elide Pittarello
“Hayır, sevdiği yapıtların ister istemez ve farkına varmadan etkisine kapılmış bir gencin kaleminden çıkmış bir kitap, toy bir yazarın eseri değil bu. Çünkü hicvin yanında bu yapıtta iyi edebiyat da, estetik değer de, bilinçli bir öğrenme de var.”
Enrique Sordo, La Estafeta Literaria
