Bu çalışma Uluslararası Ceza Mahkemesi soruşturma usulünün, Mahkeme'nin dar anlamda uluslararası suçlarda cezasızlığa son verme ve uluslararası cezai adalete hizmet etme vazifesini yerine getirebilmesi için yeterli hukuki çerçeveye ve pratiğe sahip olup olmadığını tartışmaktadır. Böylece, 1998 Rome Statüsü'nün daimi uluslararası ceza mahkemesi projesinin başarıları ve başarısızlıkları Mahkeme'nin soruşturma usulü üzerinde yapılan araştırmalar ve bulgular ile tartışılmıştır. Zira Mahkeme soruşturma veya kovuşturma başlatmak için, uluslararası suç teşkil eden en ciddi suçları tespit etmek zorundadır. Ayrıca Mahkeme cezasızlıkla mücadelesinde, en ciddi suçlardan başlıca sorumlu olan kişileri adalet önüne getirmelidir. Şüphesiz ki bu temel vazifelerini yerine getirmek Mahkeme'nin soruşturma usulünün yükümlülüğüdür; etkili ve tutarlı bir soruşturma usulü olmaksızın Mahkeme uluslararası cezai adalet görevini yerine getirmekte başarılı olamayacak, hatta uluslararası toplum karşısında ahlaki meşruiyetini ve güvenilirliğini kaybedebilecektir. Tüm bu sebeplerle bu çalışma, Mahkeme'nin soruşturma rejimini konu olarak seçmiş ve bu sayede tarihin ilk daimi uluslararası ceza mahkemesi hakkında genel bir değerlendirmede bulunmak amaçlanmıştır.
