Türkiye’nin son yirmi yılında sağlıkta dönüşüm, erişim ve hizmet hacmi açısından önemli kazanımlar sağlarken; maliyet baskıları, artan israf ve sistem karmaşıklığı gibi yeni kırılganlık alanları da yaratmıştır. Bu kitap, yalın düşüncenin kuramsal mirasını Türkiye sağlık sisteminin yapısal özellikleriyle buluşturarak, “yalın sağlık” için ulusal ölçekte bir düşünme ve eylem çerçevesi sunmaktadır. Kuramsal yaklaşımlardan olgunluk modellerine, toplum sağlığı perspektifinden şehir hastaneleri deneyimine, bütçeleme süreçlerinden dijital entegrasyon ve yapay zekâ uygulamalarına uzanan bölümler, sağlık sistemini değer–israf ekseninde yeniden tasarlamaya davet eden bütüncül bir tartışma alanı sunmaktadır.
Dört ana eksen etrafında kurgulanan yapı; önce yalın sağlık için kuramsal ve sistem düzeyi bir zemin oluşturmakta, ardından klinik ve yönetsel süreç tasarımını ele almakta, insan–kültür–liderlik boyutundaki dönüşüm gerekliliklerini tartışmakta ve son olarak dijital sağlık ile yapay zekâ entegrasyonunun olanak ve risklerini incelemektedir. Farklı disiplinlerden akademisyenler ve saha deneyimi yüksek uygulayıcılar tarafından hazırlanan katkılar, yalın projeleri izole uygulamaların ötesine taşıyarak ulusal politika, kurumsal yönetişim ve sürdürülebilir verimlilik odağında bir yalın sağlık vizyonu önermektedir.
