Cenazeler, düğünler, doğumlar, sünnet merasimleri, asker uğurlamaları insa-nımızın hüznü ve sevinci paylaşma adına bir araya geldiği ve güzel bir dayanışma örneği sergilediği günlerdendir.Bu günlerde, mevlid okunması, mevlidin öncesinde ve sonrasında Kur’an’dan Yâsîn, Tebâreke (Mülk), Amme (Nebe) ve benzeri sûrelerin tilaveti, ardından dua-ların yapılması, bu günlere manevi güzellik katan değerlerimizdir.Ülkemizde, bir yılda yaklaşık 426 bin insan vefat ederken, yine bir yılda 1 milyon 250 bine yakın bebek dünyaya geliyor. Bu rakamları dikkate aldığımızda görüyoruz ki; sadece bir gün içinde değişik vesilelerle binlerce mevlid okunuyor, binlerce kere Kur’an sûreleri tilavet ediliyor.Bu tür programlara sık katılan biri olarak, kendimize ve çevremizdeki birçok insana şu soruları sorduk:
Bu programlarda Kur’an okuyanlar “neden okunan sûrelerin anlamlarını vermez?
Neden, bir cenazede, bir hocamız çıkıp da “Ey cemaat! Okuduğum Yâsîn sûresinin şu ayetleri öldükten sonra dirilmeyle alakalı şöyle diyor” demez?
Neden dinleyenlerden biri çıkıp da “Muhterem hocam! Bu okunan Yâsîn sûresi bana ne dedi? Mülk sûresi bana ne dedi? Nebe sûresi bana hangi mesajı verdi?” diye sormaz.
Neden mevlid okuyanlar, okunan mevlidle, mevlidin okunma vesilesi ara-sında bağlantı kurmaz? 1Peki, bütün bunları yapmak çok mu zor? Hayır! Hiç de zor değil. Allah’a hamd olsun, biz burada bahsettiklerimizi onlarca programda uygulama imkanı bulduk. Davet edildiğimiz hemen her programda tek şartımız vardı: “Geliriz ama Kur’an’ın ne dediğini oradaki insanların anlayacağı dilden anlatma şartıyla geliriz. Gittiğimiz her yerde tercih ettiğimiz yöntem, özlenen, beklenen, istenen ve “iyi ki böyle yaptık” denilen bir yöntem oldu.
