İnsan hayatının en temel ihtiyaçlarından biri olan yeme ve içme, İslam'da yalnızca bedeni ayakta tutan tabiî bir ihtiyaç değil, aynı zamanda kulluk bilinciyle şekillenmesi gereken bir davranıştır. İmam Gazali, Yeme İçme Adabı adlı bu eserinde sofrayı nefsin arzularının serbest bırakıldığı bir alan olmaktan çıkarıp edep, ölçü, şükür ve ibadet şuuruyla buluşturur. Yemeğin öncesinden sonrasına kadar gözetilmesi gereken edepleri; su içmenin usullerini, birlikte yenilen sofralarda dikkat edilmesi gereken hususları, misafirlik ve ikram adabını, davete katılmanın ve davetten ayrılmanın inceliklerini ayrıntılı biçimde ele alır. Gazali, insanın yemeğe bakışını da yeniden şekillendirerek gıdanın asıl gayesinin bedeni kuvvetlendirmek, ilim ve ibadete güç kazandırmak ve kulluğa yardımcı olmak olduğunu hatırlatır. Bunun yanında aşırı yemenin zararlarına, nefsin yemek karşısındaki ölçüsüz isteklerine ve sofrada gözetilmesi gereken dinî ve tıbbî esaslara da dikkat çeker. Ayetler, hadisler ve selefin uygulamalarıyla zenginleşen eser; yalnızken, aileyle, dostlarla veya misafirlerle sofraya oturan Müslümana her durumda nasıl bir edep üzere bulunması gerektiğini öğretir. Yeme İçme Adabı, günlük hayatın en sıradan görünen ihtiyaçlarından birini dahi Allahu Tealâ'nın rızasına vesile haline getirmek, nefsini ölçüye alıştırmak ve sofrasına sünnetin inceliklerini taşımak isteyenler için kıymetli bir ahlak ve hayat rehberidir
