Ütopya, düşte ve düşüncede kurulmuş eşitlikçi, doğru, mutlu ve güzel bir toplum düzenidir. Yeryüzünde süregiden koşullardan insan bilinci ve emeği ile yaratılmış erinç toplumunun düşüncede kurulmasıdır.
Ütopyalar, yazıldıkları çağın sorunlarını ve en temel kaygılarını yansıtır, var olan koşullara seçenek sayılacak öneriler getirirler.
Ütopyada dile gelen özlem toplumlarının en temel özelliği eşitliktir. Hiçbir bireyin başka bir bireye acı veremeyeceği, haksızlık etmeyeceği temel bir varsayımdır. Doğanın ya da Tanrı'nın nimetlerinden ve insan emeğinin ürünlerinden herkes eşit pay alır. Zaten ütopya yazarının dayandığı, birey ve toplum için önerdiği ilke, bencillik yerine özgeciliktir. Bireysel isteklerin karşılanması yerine tüm toplumun mutluluğu amaçlanır. Eşit paylaşım, mutlu topluma götüren yol olarak seçilir.
Prof. Dr. Nail Bezel'in bu derlemesinde, Batı düşüncesinde antik çağdan yirminci yüzyıla dek uzanan bir evrede yazılan dokuz ütopya örneği tanıtılmış, bu örneklerin önemli bölümleri aktarılmıştır. İşlenen örnekler şunlardır:
Platon, Devlet; Tommaso Campanella, Güneş Ülkesi; Thomas More, Ütopya; Francis Bacon, Yeni Atlantis; Jonathan Swift, Güliver'in Gezileri; Edward Bellamy, Geçmişe Bakış; William Morris, Düş Dünyasından Haberler; H. G. Wells, Çağdaş Bir Ütopya; B. F. Skinner, Walden İki.
