Paladyum İstanbul'un Kalbindeki Sır Leigh Turner | FENİKS KİTAP

Adsız Yazarlar Kulübü

Name: Adsız Yazarlar Kulübü
Author: Jean-Marie Laclavetine
ISBN: 9789752930902

Jean-Marie Laclavetine | DOĞAN KİTAP

6 yorum

Yazıyor musunuz?
Hayır demeyin. Gözlerimle gördüm.
Utanacak bir şey yok. Biliyorsunuz, benim de yazma problemim var.
Kendinizi berbat mı hissediyorsunuz, berbat bir durumda mısınız? İlaç dokunuyor mu? Bağımlılığa karşı yapacak bir şey olmadığını mı düşünüyorsunuz? Yanılıyorsunuz. Yazmayı kesin, bu mümkün, anlaşılmanız ve desteklenmeniz yeterli. Gelin, bir akşam kulübümüze katılın. Cinq-Diamands Sokağı'ndaki Caminito'nun arka tarafında toplanıyoruz. Gelin. Yalnız değilsiniz. Gizle Tümünü Göster

Liste Fiyatı:

Çevirmen: Birsel Uzma

Yayın Tarihi: 27.03.2003

Orijinal Adı: Premiere ligne

ISBN: 9752930905

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 202

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 13.5 x 19.5 cm

Bu üründen 1 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Roman (Çeviri)

SATIŞ YOK (kitapyurdu.com'da SATIŞ DIŞI)

1 kişi

0 kişi

Portakal ve Ekmek Bıçağı Cheong Ye | İTHAKİ YAYINLARI

Yazar Hakkında

2 kişi takip ediyor

Jean-Marie Laclavetine

Özgeçmişi

1954'te Bordeaux'da doğdu. Edebiyat eğitimi gördü. İtalyanca'dan çeviriler yapıyor ve Gallimard yayınevinde yayın kurulu üyesi olarak çalışıyor.

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 4 eseri vardır.

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Çölün Efendileri Britanya İle Amerika'nın Orta Doğu'da Hakimiyet Mücadelesi James Barr PEGASUS YAYINLARI

Karbon Kitaplar'dan 50 adet Cep Boy kitap alana Mini Kitaplık Sadece 790 TL!

Mehmet Utku Yıldırım

Adsız Yazarlar Kulübü

10.09.2020

Laclavetine meşhur Gallimard'ın editörlerinden biri. Metindeki esas adam Cyril Cordouan da editör, bağımsız bir yayınevinin sahibi, yılda on metni basıyor ve tercih ettiği metinler ikinci baskıyı zar zor görüyor, iadeler yüzünden Cordouan'ın durumu pek parlak değil. Diğer yayıncılar tarafından burnu havada, bildiğinden şaşmayan bir odun olarak görülüyor ama kendince iyi metinleri basmada gösterdiği direnç sayesinde saygı gördüğünü de söylemeli. Edebi görüşlerine sıklıkla rastlayacağız. Bağırıp duracak, önüne gelen metinleri incelerken, "Sahtekârlık! Klişe! Soytarılık!" diye esip gürleyecek ve dosyaları çöpe atacak, dolu olmadığı söylenen bir silahın patlayıp tetiği çeken beynin parçalarını etrafa saçtığı ana dek. Martin Réal espri yapmıştı, oysa silah her zaman patlamalıdır, meşhur formül ölüm ve trajedi ister. Réal gecesini gündüzüne katıp yazdığı Zerdüşt ve Yüzme Öğretmeni'nin basılmayacağını öğrenince, Cordouan'ın aşağılamalarına maruz kalınca üstelik, en azından sahneyi kendisinin yönlendirebileceğini düşünüyor. Dan! Yirmi yıl önce kurduğu yayınevini edebiyatın kalesi olarak gören, kararlarından hiçbir şekilde dönmeyen, ilkeli insan Cordouan en sonunda bir şeylerin ters gittiğini anlıyor, özellikle de eşi Anita'nın ortadan kayboluşundan sonra. Rutin bir şey, tutkuyu sürdürmek için gidiyor Anita ve bir süre sonra dönüyor, oyun gibi. Cordouan için sabit bir tutku, edebiyat gibi. İnsanlar kötü metinler yazmaya devam ediyorlar, masaya her gün dosya üzerine dosya yığılıyor, Cordouan her gün sinir krizleri geçiriyor ve insanların anlattıkları acıların, sıkıntıların, insani durumların son derece basit ve yüzeysel olduğunu düşünüyor. Hayal ediyorum, Laclavetine/Cordouan bir gün Sait Faik'i karşısına alıyor ve, "Deliriniz efendim, siz sadece deliriniz!" diyor. Geri çevirdiği metinleri sadece kendi değerlendirmeleri üzerinden görebiliyoruz, piyasanın kendisine yaklaşımından çıkardığımız kadarıyla iyi denebilecek metinleri bastığını söyleyebiliriz ama arada doğradığı, lime lime ettiği yazarlar da var muhakkak. Çıldırdığı bölüm de burası, herkes yazıyor. Herkes kendi acısını yazıyor, ortalıkta bayağı acılar birikiyor. Mutluluğunu yazanlar çok daha fena. Bu insanlar için bir kulüp lazım, yazmamaları için terapi görmeliler. Martin için artık çok geç ama diğerleri için bunu yapabilir. Yapıyor da, kulübe dosyasını reddettiklerini davet ediyor, insanlara neden yazmamaları gerektiğini anlatmaya çalışıyor. Bazıları durumu kabullenip iki haftadır yazmadıklarını söylüyorlar, alkışı alıyorlar. Bazıları iyi bir yazar olduklarını iddia ediyorlar ama sonuçta elleri kolları bağlı, kalıyorlar öyle. Kurmacayla yaşam arasındaki dengeye dair bir şeyler görebiliyoruz yine, Cordouan haberleri izlemeyi ve okumayı seviyor, gerçekliğin içinde çiğ duran olayları bir müsveddede görse abartıya kaçıldığını düşüneceğini söylüyor içinden. Belki de gerçekten abartı olaylara denk geliyor metinlerde, gerçekliğin ne ölçüde absürtleşebileceğini bilmediğinden. Gerçeklikle ilgili kendi perspektifi dışında bir görüş açısına sahip olmadığı için. Anita'yla sürdürdüğü fırtınalı ilişkisinden, önceki evliliğinden olan oğlu Fred'le geçen sıkıntılı görüşmelerinden ve yayınevinden başka bir hayatı yokmuş gibi gözüküyor. Adamımızda bir gerçeklik noksanlığı var kısaca, anlatılanlar kendisinde bir karşılık bulamadığı ölçüde değersiz. Anita'nın eve dönüşü, barmen arkadaşı Felipe'nin mantıklı ve iyileştirici konuşmaları dışında yaşamla tartıldığı bir dengi yok. "Yazarları" yazma illetinden kurtarırsa, eh, yükü biraz hafifleyebilir. Yardımcısı Blanche'ı kurtardığı gibi. Kadın bir dosyayla çıkıyor karşısına, hemen reddediliyor ve azarlanıyor, üstelik düzülüyor ve sekreter haline geliyor. Yayınevine bir yerden bağlanma, edebiyattan uzağa düşmeme çabası. Reddedilenler bir şekilde yayınevinin etrafında bulunmak istiyor ama Martin'in eşi Luce Réal bunlardan biri değil. O intikam almak için geliyor, Cordouan'ı bir gün yok edeceğini söyleyerek hışımla çıkıyor mekandan. İşlerin karıştığı nokta. Martin'le aralarında tutkulu bir ilişki vardı, adam beynini dağıtana kadar. Toplantılara katılacak kadar yaşasaydı iyileşebilirdi belki, yazdıkları metinlerin adlarına indirgenen insanlar kendilerini anlatıp duruyorlar, neden yazdıklarını ve yazmamaları gerektiğini düşünüyorlar ve yazmayı bırakıyorlar bir noktada, yeterince güçsüz olanlar. Yanlarında Luce var şimdi, Luce adamı darmadağın etmek için akıllara zarar işler planlıyor, bir dalga Justine üzerinden. Justine güzel bir kadın, toplantılarda oldukça kararlı gözüküyor, kırdırmıyor kendini. Luce'nin planına göre Justine Cordouan'a yanaşacak, adamın aklını alacak ve metnini bastıracak. Bir ölçüde başarılı da oluyor, Anita'nın yokluğunda bir nevi intikam peşinde koşan ve libidosuna karşı koyamayan Cordouan kadınla yatıyor, pek güzel. En sonunda aklı başına gelince metni basmayacağını söylüyor ve kadını ağlatarak yolluyor evinden. Planların diğer tarafında aslında öngörülebilecek bir sürpriz var, cüzdan düşürme taktiğini kullandığını sonradan öğrendiğimiz Lola'nın Anita'yla tanışması, Anita'yı evine davet etmesi ve sevişmeleri akla direkt Luce'yi getiriyor ama bunu anlatının sonuna kadar bilmeyeceğiz, Cordouan'ın Anita'yı takip ederek Luce'yle takıldıklarını anlayana kadar. Anita'nın kendisini bir adamla aldattığını düşünüyordu ama ortaya daha beter bir durum çıkıyor böylece, Anita'nın "çalınması" bir yana, Justine'le yaşanan ilişki de şantaja kapı aralıyor haliyle. Luce'nin iki talebi var, Martin'in ve Justine'in metinlerinin basılması. Dertleniyor Cordouan, berduşlar gibi dolanmaya başlıyor ama yapacak bir şey yok, basıyor metinleri. Edebiyat dünyası bir burnun daha sürtüldüğünü düşünerek gülüyor, eleştiri yazılarında metinlerin biraz şey olduğu söyleniyor, "iyi ve hafif". Yirmi yıllık bir kaidenin devrilişi ses getiriyor, metinler bir dünya ödül alıyor üstüne, Cordouan iyice yıkılıyor ama tekrar Anita'yla birlikte olabildiği ve işini sürdürebileceği için mutlu. Her şey mutlu sona bağlanıyor, Cordouan'ın yerin dibine soktuğu bir şey. Bunca ağırlığın altında ezilen editör yazmaya da başlıyor, kısacası eleştirdiği her şeyi kendisi de yapmaya başlıyor ve yazan insanları anlıyor bir yandan. Yazdığı metnin okuduğumuz metin olduğunu söylemeye lüzum yok, postmodern bir bayatlık ünlü bir editörün -belki de bilinçli olarak- yaptığı son bir muziplik olarak düşünülebilir. Bazı noktalara değinip bitiriyorum. Her bölümün başında anlatıdan kopuk fragmanlar var, hepsinde Cordouan ölüyor bir şekilde, Kenny gibi. Sonlara doğru öğreniyoruz ki Cordouan'ı yıkan bir mesele daha var, Anita'nın yazmaya başlaması. Lola yüzünden. Sadece başlangıçlar var, gerisi gelmemiş ama hepsinde de ölmüş bizim adam işte, Anita'nın sevgilisine gösterdiği merhamet olarak görülebilir. Kısacası bu başlangıç parçalarının ne oldukları anlatının sonunda ortaya çıkıyor, bu bir. İkincisi, yayınevine gelen metinlerden bazıları gerçekten garip. Charabca bir metin geliyor örneğin, yazıldığı dili sadece yazarı biliyor. Üçüncüsü, aslında fazlalık olarak görülebilecek bir buluşma sahnesi. Cordouan, oğlu Fred'le buluşunca yayın dünyasının geleceğini görüyor ve oğlundan korkuyor biraz, hayranlık duymaya başlıyor bir yandan. Fred'e göre tamamen serbestiyet kazanacak bir edebiyatın geldiği görülüyor, babası gibilerinin kökünü kurutacak bir edebi anlayış hızla yaklaşıyor ve bütün yerleşik düşünceleri ortadan kaldırma konusunda pek çok destekçisi var, Fred de destekçilerden biri. İlginç şeyler. Okunması lazım ama bir yandan da fazlalıklarla dolu bir anlatı olduğu için can sıkabilir bir yandan. Bilemiyorum, bence her türlü okumaya değer. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

6 yorum

araff

23.07.2007

Yazmayı saplantı haline getirmiş , yazdıklarını mükemmel gören insanların bu problemlerinden arınmalarına yardımcı olmaya çalışan bir editörün hikayesi.Okurken aklıma geldi keşke bunun bir benzeri de ülkemiz de olsa.Herkesin (özellikle de medyatik isimlerin, hoş sokaktaki adama da böyle teklifler gitmiyor zaten) şarkıcı , oyuncu ya da yazar olabileceği bir ülkede keşke Cyril Cordouan gibi yaptığı işe hakkını veren insanlar çıksa.İnce eleyip sık dokuysa , çıkar gözetmeden insanlara gerçekleri söylese.Sanırım o zaman piyasa da bu kadar gereksiz albüm , kitap ve dizi olmazdı. Gizle Devamını Göster

Dikkat !!!

30.08.2006

Çok değişik bir serüven
Bence bu kitap sizi alıp yazarın yerine koyuyor! Sanki siz yazıyor o'nu siz yorumluyorsunuz. Son zamanlarda çıkmış en güzel ve en değişik kitaplardan biri. Mutlaka okunmalı. Siz de hayatınızda ki çoğu şeyin değiştiğini kitabın son sayfasını bitirdiğinizde görecek ve çok şaşıracaksınız. Tavsiye ederim.
Gizle Devamını Göster

KY-397743

05.01.2007

doğan kitap'ın sitesinde şöyle tanıtılıyor:

"paradan çok edebî kaliteye önem veren bir yayınevinin editörü, romanını yayımlamayı reddettiği bir yazar adayının intiharı üzerine yaptığı işi sorgular ve bir sonuca varır: roman ve öykü gibi, edebiyat alanında yazı yazmak, tıpkı alkol bağımlılığı gibi, insanların kurtulması gereken bir hastalıktır. dolayısıyla da tedavisi gerekir. bunun üzerine editör, kendisine dosya gönderen yazar adaylarını, adsız yazarlar kulübü'nde kurtuluşa çağırır. Çalışma, tıpkı adsız alkolikler’de olduğu gibi, ancak gönüllü yürütülürse başarıya ulaşacaktır.
"adsız yazarlar kulübü", günümüzde her okurun kendisini yazar gibi hissetmesiyle başlayan "yazar olma" haline, uğradıkları dosya bombardımanından çıldırma noktasına gelen editörlere ve bir bütün olarak yayıncılık sektörüne ilişkin çarpıcı gözlemler sunan, yer yer eleştiren bir roman." Gizle Devamını Göster

ihtiyar_balıkçı

01.11.2005

Herkesin- buna ben de dahilim- yazmayı,yazabilmeyi bir beceriklilik hatta bir ustalık; dahası bir üstünlük gördüğü bir zamanda yazmanın insanı yorduğunu hatta öldürebileceğini, yazmanın gerçekte bir lanet, yazanların da lanetlenmiş olduğunu anlatıyor bu yapıtta yazarımız.

" Yazı orduya benzer, orada her türden insan bulabilirsiniz. Avukatlar*, duvar ustaları, fırıncılar, edebiyat eleştirmenleri, politikacılar, iyi aile çocukları, berduşlar hatta birkaç yazar. Tümü de içli bir yürek,değerli bir sır, inci rengi bir mahzunluk, büyük harflerle yazılı bir gerçeklik... okurun yaşamında küçük çaplı bir kıyamet koparma umudu taşırlar.**Ama hiçbir şey olmaması büyük olasılıktır."***

* Benden söz ediyor.
** Bu tam da benim.
*** Galiba bu da benim. Gizle Devamını Göster

kaanCcC

29.09.2006

hepimiz biraz yazmaya meraklı değilmiyiz... fransız yazma meraklılarınıda bundan vazgeçirmeye çalışan bir editörün maceralarının anlatıldığı bu kitap vakit ayırlımaya fdeğer bi kitap kanımca ancak şunu gözden kaçırmayın mutlaka bi fransız yazarın kitabında herhangi bi yerde konular arası bağlantısızlık mevcuttur. bilin bakalı bu kitabın neresinde ??? Gizle Devamını Göster

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Adsız Yazarlar Kulübü

Onaylı Yorumlar

Yorumlar