Ey Âlem-i Ervahda vücûd-i rûhîsi ile Rabbisi ile muâhede yapan ve Allah'na:
"Yâ Rab! Sen beni 'Ahsen-i takvim' srrna mazhar kldn, cemâl ve celâl sfatlarnla tahmîr etdin, tynet-i Âdem'e eref-i mescûdiyyeti bahetdin, bu keyfiyyeti eytan mütâlea edemediinden dolay "kör" tesmiye olundu da huzûr- cemâlinden kouldu, ben Senin büyük büyük in'âmn unutmayacam, Sana ve Senin muhabbetinin sureti olan Habîbine hiçbir ey'i tercih etmeyeceim, insânî seciyyemi ayak altna almayacam, Senden gayrisine tapmayacam, senden gayr gayem, Senden baka kblem olmayacak, mahz- lûtf- fazlnla kendine muhâtab tutduun vech-i insânîmi Senden gayr bir yere çevirmeyeceim, Sana irk komayacam, zâlime, küfre, münâfka meyletmeyeceim" diye söz verip bu âleme bu sözünün imtihân için gelen, doumuyla Hükûmet-i Sübhânî'nin ahz- askerinde silâh altnda bulunan, ölümü ile de terhîs edilen insan olu!
Dikkat et! Ksa zamanda bu sahne-i âlemde yaplacak olan bu sözlerinin imtihânndan gafil olma. Sakn eytan gibi kendine sahte bir varlk verip de "Ebâ" ve "stikbâr" elleriyle enâniyyetin ipine smsk sarlma. Zîra o ip seni çeker, hüsrân- ebedî gayyâsna düürür de zelîl olursun.
Bu imtihandan aln akyla çkmak istersen, Kur'ân- Mübîn'den, o gurûbu olmayan günein nûrundan feyz almaya çal, ahkâmna mutâvaat et, derinliklerine dal, onda beyân olunan kssalardan hisseni al. O Kitâb- Celîl'de bilhâssa peygamberlerin her birinin Rablerine kar olan nâmütenâhî hikmetle dolu münâcâtn, niyâzn iit, Allah'a hangi zamanda, nasl, ne ekilde münâcât olunacan bil. Meselâ bu münâcât ve ne mühim bir vesîle-i icâbetdir:
