Gerçek artık “olan biten” değildir; anlatılan, seçilen, çerçevelenen ve tekrar edilen bir şeye dönüşmüştür. Bir bombanın düşüşünü değil, o düşüşün hangi kelimelerle “anlam” kazanacağını izleriz: güvenlik, istikrar, insani müdahale, demokrasi, kurallar düzeni... Savaşın dili, savaşın kendisini örter. Bu kitap, ABD dış politikasını “iyi niyet” efsanelerinin parıltısından çıkarıp tarihin soğuk kaydına götürüyor. 11 Eylül’den Afganistan’a, Irak’ın işgalinden “teröre karşı savaş”a; küresel Güney’in disipline edilmesinden büyük güç rekabetine uzanan hatta, kararların nasıl “soylu amaçlar”la ambalajlandığını, fakat sahada çoğu kez çıplak güç mantığıyla işlediğini gösteriyor. İdeallerin diliyle konuşan iktidarın, pratikte nasıl bir “mafyatik doktrin”le hareket ettiğini; hukuk, medya ve propaganda ağlarıyla bu çelişkinin nasıl görünmez kılındığını adım adım açıyor. Bu sayfalarda okur, bir ülkenin kendini anlatma biçimiyle dünyayı yönetme biçimi arasındaki uçurumu görecek: mitler kuruldukça suçlar aklanır; kelimeler parladıkça enkaz büyür.
