Şöyle bir söz vardır: “Dünyâyı değiştirmek istiyorsan, alışkanlıklarını değiştir. Kendi dünyânı değiştirmek istiyorsan kelimelerini değiştir.”
Yaptığımız şeyin adını bilmiyorsak ya onu yapmıyoruz ya da ne yaptığımızı bilmiyoruz demektir. Yaptığımız şeyin bizim olması ve onun sâhibi, hâkimi olmamız için ya adını bizim koymamız ya da adındaki kelimenin kavramsal içeriğini bizim doldurmamız gerekir.
Kelimelerimiz yoksa kaderimiz, hedefimiz, amacımız, ülkümüz, vizyonumuz, mefkûremiz, kenmize âit manzaramız yok demektir. Yâni diğer canlılar gibi sâdece biyolojik olarak yaşarız ama ömür sürmeyiz. Dahası, hangi kültürün kelimelerini kullanıyorsak o kültürün ontolojisine, dünya görüşüne, ahlâk anlayışına tâbiyiz demektir.
Kelime dağarcığımızın genişliği dünyâya bakışımızla doğru orantılıdır. “Bu nedir?” sorusunun cevâbını veremiyorsak o şey gerçekte var olsa da bizim için yoktur; gözümüzün önünde olsa da bakış açımızında değildir.
Anahtar Kelimeler’in ne egemenlik kurma ne de kelimelerle çizilen sınırın ötesinde bir şeyler anlatma iddiâsı yok. Anahtar Kelimeler’in iddiası, kelimelerin değerli olduğu, üzerinde yüzyılların, milyonlarca insanın emeği ve hakkı olduğu; doğru ve yerinde kullanılmaları gerektiği iddiâsıdır. Kelimeleri yanlış kilitlere sokup onları bozmamamız gerekir. Yoksa doğru kilide soktuğumuzda da çalışmazlar.
