Arkeolojik miras alanları insan eylemleri ile yaşam kültürünün her türlü izini
kapsayan ve her tür insan etkinliğini yansıtan yapılar, alanlar ve sitler olup
yenilenemeyen kültür kaynaklarıdır. Dolayısı ile insanlığın ortak mirası, ulusal,
evrensel değere sahip ve korunmaları kamusal bir zorunluluk olan arkeolojik
sitler geçmiş ile geleceği ilişkilendiren birincil kaynaklardır. Arkeolojik miras
alanlarının korunması çok boyutlu bir olgu olarak sanatsal, bilimsel, teknik
olduğu kadar disiplinlerarası çalışma da gerektirmektedir. Bu kasamda arkeolojik
miras alanlarının gelecek kuşaklara aktarımı için doğru yorumlanarak
etkin koruma, sergileme ve sunum yöntemlerinin geliştirilmesi gerekmektedir.
Bu anlamda arkeoloji artık bugün sadece yerleşim dokuları, yapılar ve
buluntuların ortaya çıkarılması değil; konservasyon, restorasyon, presentasyon
süreçlerinin bir arada yorumlanmasını gerektirmektedir. Arkeolojik miras
alanları bireylerin uzaktan anlamaya çalıştığı yerler değil; kendi doğal bağlamı
içinde sergilenen, erişilebilir, yaşanan, deneyimlenerek öğrenilen mekan ve
alanlar olarak çevresi ile birlikte yorumlanmalıdır. Anadolu-Türkiye arkeolojisi
sahip olduğu birçok uygarlık, dönem, kültür katmanı nedeni ile eşsiz olup
her bir arkeolojik miras alanı kendi özgün mimari ve kültürel kimlik değerini
yansıtmaktadır.
