Thomas Aquinas ortaçağ Hıristiyan felsefesine yaptığı önemli katkılarıyla bilinir. Onun kişiliği üzerinde çok durulur: Çok sakin, iri yarı bir adam olduğu ve saf görünümüyle insanları şaşırttığı halde ani çıkışları ve doğru tespitleriyle herkesin saygı duyduğu bir figürdür. Ailesinin nüfuzuna rağmen devlet işlerinde, imtiyazlı işlerde yer almak istememiş, hiç kimsenin pek düşünmediği keşişlikte ısrar etmiştir. Tanrı’nın ne olduğu, melekler, insanın doğası, Yunan felsefesi, özellikle Aristoteles hakkında önemli çalışmalar yapmış, Hıristiyan inancı ve Aristoteles felsefesi arasında kurduğu bağlantılar ilgi çekmiştir. Thomas, fikirleriyle Kilise’nin önemli figürlerinden biri olacak, hatta Kilise’nin yücelerinden sayılacaktır. Hayatı ilginç anekdotlarla doludur. Alçakgönüllülüğüyle tebarüz etmiş rahip, ayrıca Aziz ünvanı alarak Kilise’nin ölümsüzleri arasında yerini almıştır.
“Aziz bir ilaçtır, çünkü o bir panzehirdir. Bir aziz genelde dünyanın ihmal ettiği şey her neyse onu abartarak dünyayı akıl sağlığına yeniden kavuşturur. İhmal edilen şey ise hiçbir şekilde her çağda aynı unsur değildir. Yine de her nesil kendi azizini içgüdüsel olarak arar ve o aziz, insanların istediği değil, ihtiyaç duyduğu şeydir.”
