“Bağımsız sinema” kavramını bir forma sokup değerlendirmek akışkan yapısından dolayı oldukça güçtür. Kavramın bir forma oturtulamaması, hakkındaki tartışmaların da sürekli güncel kalmasını sağlamaktadır. Hollywood’daki büyük yapım şirketlerinin dışında yer alan küçük şirketlerin yaptığı filmler için kullanılan kavram, özü itibarıyla bir sinema endüstrisi üzerinden temellenmekte; ancak ülkemizde çok farklı anlamlar üzerinden karşılık bulmaktadır. Türk sinemasında bir endüstriden bahsedebilmek mümkün değilken, bağımsız sinemanın varlığını kabul etmek doğru bir yaklaşım mıdır? Buradan hareketle şekillenen çalışma; Türk sinemasındaki bağımsız sinema tartışmalarını, Türk sinemasında “bağımsız” olarak tanımlanan yönetmen ve yapımcılar üzerinden eleştirel bir bakış açısıyla yeniden gündeme getirmektedir. “Bağımsız sinema” olarak tanımlanan filmlerin yönetmen ve yapımcılarından olan; Derviş Zaim, Emin Alper, Nadir Öperli, Serkan Çakarer, Tayfun Pirselimoğlu, Tolga Karaçelik, Ümit Ünal ve Zeynep Atakan gibi isimlerle yapılan kişisel görüşmeler kavramın kullanımında yaşanan problemleri eleştirel bir bakış açısıyla okuyucuya sunmaktadır.
