Ve sonunda “O zaman sandığımı açabilirsiniz,” dediği gün gelip çatmıştı. Biraz daha büyümüştük tabii ama babaannemin vefat etmesi hepimizi derinden sarsmıştı. Hatta uzun bir süre sandığını açmaya cesaret edememiştik. Sonra hepimizin birlikte olduğu bir gün babam cebinden bir anahtar çıkararak, “Sanırım artık vakti geldi. Hadi bakalım, babaannenizin sandığını açıyoruz,” dedi. Hepimiz sandığın etrafında toplandık. Kimse konuşmuyordu. Babaannem birazdan kapıdan içeri girip yine, “Ne yapıyorsunuz burada keratalar?” diyecekmiş gibi hissediyordum.
Babam anahtarı kilide yavaşça yerleştirdi. Sandığın kapağı hafif bir gıcırtıyla açıldı.
Hepimiz merakla içine baktık.
Fatma Çelebi Biçer, Anadolu'nun sokaklarında, avlularında, okul bahçelerinde ve mütevazı evlerinde filizlenen çocukluğun izini sürüyor. Bir çocuğun dünyası, bazen eski bir bisikletin selesinde bazen mahalle arasında kurulan oyunlarda bazen de babaannenin sandığında saklıdır. Bu dünyanın içinde neler yok ki. Cam kelebekler; bayramlık pabuçlar; bisikletler; sevimli hayvanlar; asil kediler, tavuklar; hatta gelincik. Bugünün çocukları Bayramlık Pabuçlar’da geçmişin samimi dünyasını keşfedecek; yetişkinler ise yıllardır adını koyamadıkları bir özlemin peşinden kendi çocukluklarına dönecekler. Çünkü bazı kapılar anahtarla değil, bir hikâyeyle açılır.
