Modernizm, Aydınlanma düşüncesine dayanan zihinsel dönüşümün getirdiği, dini değil aklı ve bilimi önceleyen, insanı egemen kılan, insanmerkezci dünya görüşüne sahip bir ideoloji ve yaşama biçimidir. Modernizm ve modern yaşam insana daha iyi bir hayat vadederken çeşitli olumsuzlukları da beraberinde getirmiştir. Modern hayatın içinde insan gitgide yalnızlaşmış, insanî ilişkilerinde ve değerlerinde çözülmeler baş göstermiştir. Bireyler toplum ile arasına mesafe koyduklarından bireylerde topluma karşı bir yabancılaşma, asosyalleşme ve iletişimsizlik hâli oluşmuştur. Bundan ötürü de modern yaşamda birey kendini toplumdan soyutlamış bir vaziyete gelmiştir. Modernleşme kentleşme, sanayileşme, küreselleşme, bilimsel ve teknolojik vs. gelişmelerin hız kazanmasıyla beraber toplumda bir dönüşüm başlatmış, modernleşme sonucu insanlar geleneksel yaşamlarından uzaklaşmaya başlamışlardır. Böylece kent yaşamı ve bencil hayat tarzı insanî ilişkileri ve değerleri bitirmiş, bireyler arasında suni ve gereklilik üzerine ilişkiler kurulmuştur. Bireylerde teknolojik bağımlılıkların baş göstermesi gibi durumlar ve üreten toplumdan sadece tüketen topluma doğru bir değişmenin olduğu görülmüştür.
Behiç Ak’ın tiyatro eserlerinde modernizm ve modern yaşama biçiminin eleştirisi oldukça yoğundur. Yazarın tiyatrolarında işlenen konuların ve karakterler arasında çatışma oluşturan unsurların modern yaşama biçimi ve modernizm olgusuyla olan ilişkisi belirgindir. Bugüne kadar yapılan çalışmalarda Behiç Ak’ın tiyatrolarının dayanak noktalarından biri olan modernizmin ve modern yaşama biçiminin eleştirisi yönüne temas edilmemiştir.
