Meânî, beyân ve bedî‘ kısımlarından müteşekkil belagat ilmi, Kur’ân-ı Kerîm’in edebi üstünlüğünü ortaya koymasının yanı sıra, sözü makama uygun, doğru ve anlaşılır bir şekilde söylemeyi, farklı yollarla ifade ederek çeşitlendirmeyi, ayrıca sözü süsleyerek daha etkili kılmayı bize öğretmekte, şiir ve nesir metinlerini tahlil ederek belli kaidelere ulaşmaktadır. Belagatın teşekkülü diğer İslâmî ilimlere nispetle daha uzun sürmüş ve bu süreçte belagat farklı alanlardaki çeşitli telif çalışmalarında vücut bulmaya, çok boyutlu entelektüel tartışmalardan beslenmeye ve alanlararası ilişkilerden aldığı güçle bağımsızlığını kazanmaya devam etmiştir.
Belagatın cahiliye dönemindeki köklerinden başlayarak onun teşekkül sürecini tüm boyutlarıyla inceleyen elinizdeki eser, Kur’ân ilimlerinden edebi eleştiri ürünlerine, kelam kitaplarından felsefi tartışmalara kadar onun mevcudiyetini barındıran alanlara ve bu alanlar arasındaki irtibatlara ışık tutmakta, telif faaliyetlerinin aralarındaki ilişki ve etkileşimlerini göstermektedir. Eser, bu teşekkül sürecini oluşturan telif faaliyetleri arasındaki ilişkilere odaklanmasının yanı sıra, hangi tartışma konularının bu teşekküle zemin hazırladığını da araştırmaktadır.
Belagatın geçmişe doğru uzanan kökleri olduğu gibi, geleceğe ve günümüze uzanan dalları da bulunmaktadır. Varoluşunu kazanan bu ilim, daha sonraki süreçte gerek dil felsefesinin gerekse İslamî ilimlerin farklı alanlarında entelektüel derinliğiyle varoluşunu sürdürmüş, modern dönemde neşet eden modern disiplinlerle de ilişkiler kurarak yeni ufuklara açılmıştır.
Belagat ilimleri bugün de Kur’ân’la nefes almaya devam etmekte, kökleri ve dallarıyla İslam kültür ve medeniyetinin geleceğini yeşertmektedir.
