“Bazen insanın asıl yolu; dışarıdaki o koca gürültüde kaybolduğunda değil, bütün o kalabalıklardan sıyrılıp usulca kendi içine döndüğünde başlar.”
Bu kitap; hayatın sarp yollarında, hastalıkların ve ağır yorgunlukların içinden geçen bir kadının pes etmek yerine koca bir inançla, sevgiyle ve musikiyle hayata yeniden tutunmasının o sessiz ve derin özetidir. Elinizde tuttuğunuz bu satırlar, dünyevi zaferler kazanmış insanların o şatafatlı, o bildik “başarı” hikâyelerinden biri değil... Bu; geçmişin ağır tortularından ve kurban rolünden sıyrılıp, ellili yaşlarında bile yeniden öğrenmenin o çocuksu heyecanını kuşananların cesur bir “yeniden başlama” hikâyesidir. Yıllarca şifayı hep dışarıda, koca kalabalıklarda ve uzaklarda arayan yorgun bir ruhun; Kâbe’nin eşiğindeki o muazzam teslimiyetle, göğsüne bastırdığı bendirin ritmiyle, yazmanın o sağaltıcı gücüyle ve kalbine sığınan dilsiz sokak canlarının şefkatiyle adım adım kendi hakikatine uyanışına tanık olacaksınız. Satır aralarında; geçmişine isyan eden değil, ona teşekkür edip koca bir tevekkülle kendi söküğünü diken “yolun talebesi” bir kadının o ferah nefesini bulacaksınız. Çünkü kâinatın o muazzam nizamında anlıyoruz ki; bazen asıl şifa yıllarca umutla aradığımız o meçhul menzilde değil, bütün korkularımızı bir kenara bırakıp koca bir cesaretle yürümeye karar kıldığınız o nurlu yolun tam kalbinde saklıdır.
Bendir Ben’dir... Ve elinizde tuttuğunuz bu yolculuk, aslında koca bir kâinatta hepimizin kendi özüne, asıl yurduna dönme çabasıdır.
