Uyandınız, gözlerinizi ovuşturuyorsunuz, gün başladı. Perdeler arasından ince bir ışık sızıyor. Etrafın gürültüleri kulaklarınızı tırmalıyor. Bu kitapta Berna Güzey, insanlığın hâllerini bir çatı katından aksettiriyor size, bir şirket odasından, eski dükkânlardan, yazıhanelerden ve başka birçok şeyden. İnsanın bütün durumları ve yaşları, süregiden bir hüznün ardından süregiden hayatı, sizin süregiden hüznünüze yaslanarak yaşama uğraşları... Köy okulları, kalemler, depremler ve sülükler boyunca uzanan bu uyku ne tavan aralarında ne gemilerin içinde ne de hayallerde bir son bulabiliyor kendine. Harfler ayrılıyor, harfler bitişiyor ve elinizde, uykuyla uyanıklık arasında bir serüvenden başka hiçbir şey kalmıyor. Bir Otel Odasının Hatıraları’yla Güzey, sizi miskin bir uykudan uyanmamaya çağırıyor. Uyanmadınız, gözlerinizi ovuşturmayın, gün henüz başlamadı.
